HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › kieł
Powrót do wyszukiwania

kieł

Rzeczownik męski CEFR B1
ˈkjɛw

Definicje

  1. ząb między siekaczami a zębami trzonowymi
  2. gruby, wyrośnięty kiełek rośliny
  3. element urządzeń podpierający przedmiot i ustalający jego oś obrotu, występujący np. w tokarkach i szlifierkach

Odpowiedniki

30 more languages
العربيةناب
Catalàdent caninaullal
Češtinakelšpičák
DeutschAugenzahnEckzahnFangFangzahnGewehrHauerStoßzahn
Ελληνικάκυνόδονταςχαυλιόδοντας
Suomikulmahammas
Gaeilgecíocrángearángonánstarrfhiacail
Galegocairocanteiro
עבריתניב
Magyarszemfog
Հայերենժանիք
Bahasa Indonesiataring
Íslenskaaugntönn
Italianocaninozanna
日本語牙犬歯糸切り歯
ქართულიეშვი
Македонскиочникпесјак
Bahasa Melayutaring
မြန်မာစွယ်
NederlandsFanggiftandhoektandslagtandstoottand
Portuguêscaninocolmilhodente canino
Românăcanin
Русскийбивеньклык
Slovenčinašpičiak
Svenskahörntandhuggtand
ไทยฟันเขี้ยว
Tagalogpanigbi
Türkçeköpek dişi
Українськаікло
Tiếng Việtrăng nanh

Przykłady

“Potykałem się co chwila, upadałem, a zgłodniała czereda rozjuszonych bestii już, już dosięgała mnie swymi kłami”

Poziom CEFR

B1
Średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B1 — poziom średniozaawansowany.
See all B1 Polski words →

Zobacz także

kiełb kiełb krótkowąsy kiełb pospolity kiełba kiełbacha kiełbasa

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz kieł w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free