Znaczenie garłacz | Babel Free

Rzeczownik męski CEFR B1

ˈɡar.wat͡ʂ

Definicje

krótka ręczna broń palna z trąbkowatym wylotem lufy, strzelająca siekańcami, używana w Europie w XVII–XVIII wieku
hodowlana odmiana gołębia domowego, rasy zaliczane do grupy gołębi dętych
nasadka karabinowa do wystrzeliwania granatów, stosowana podczas I wojny światowej i w okresie międzywojennym
dekoracyjne zakończenie rynny dachowej, rozpowszechnione w budownictwie gotyku i renesansu

العربية مرزاب

Català trabuc

Čeština chrlič

Deutsch Donnerbüchse Espingole Gargoyle Kropftaube Kropftauben Wasserspeier

Ελληνικά τρομπόνι

English Blunderbuss blunderbuss dragon Gargoyle Pouter

Esperanto gargojlo

Español gárgola trabuco trabuco

Suomi gargoili kiukuttelija noita räystäspiru väkipyssy vedensyöksijä

Français boulant boulant espingole gargouille gargouille mousqueton tromblon

Galego gárgola trabuco

Bahasa Indonesia pemuras

Italiano doccione gargolla gargouille gargoyle garguglia grondone spingarda trombone

日本語ガーゴイルラッパ銃

ქართული მუშკეტი

Қазақша гаргуйль

한국어 가고일 나팔총

Latina Sīlānus

Nederlands donderbus waterspuwer

Polski czarownica fajtłapa gardłacz gargulec oferma rzygacz szturmak wiedźma

Português bacamarte gárgula

Română gargui

Русский гаргу́йль гаргулья горгулья гры́мза карга кикимора мушкето́н мымра

Svenska muskedunder vattenutkastare

Türkçe alaybozan çörten

“gołąb garłacz”

pouter pigeon

Średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B1 — poziom średniozaawansowany.

See all B1 Polski words →

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free