Meaning of garłacz | Babel Free
/ˈɡar.wat͡ʂ/Definicje
- krótka ręczna broń palna z trąbkowatym wylotem lufy, strzelająca siekańcami, używana w Europie w XVII–XVIII wieku
- hodowlana odmiana gołębia domowego, rasy zaliczane do grupy gołębi dętych
- nasadka karabinowa do wystrzeliwania granatów, stosowana podczas I wojny światowej i w okresie międzywojennym
- dekoracyjne zakończenie rynny dachowej, rozpowszechnione w budownictwie gotyku i renesansu
Odpowiedniki
English
Blunderbuss
Przykłady
“gołąb garłacz”
pouter pigeon
Poziom CEFR
B1
Intermediate
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.