Conjugation of wrobić
ˈvrɔ.bit͡ɕto frame, to set up (falsely incriminate) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wrobić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wrobiłem |
| ty | wrobiłeś |
| on / ona / ono | wrobił |
| my | wrobiliśmy |
| wy | wrobiliście |
| oni / one | wrobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wrobiłam |
| ty | wrobiłaś |
| on / ona / ono | wrobiła |
| my | wrobiłyśmy |
| wy | wrobiłyście |
| oni / one | wrobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wrobiło |
Czas przyszły
| ja | wrobię |
| ty | wrobisz |
| on / ona / ono | wrobi |
| my | wrobimy |
| wy | wrobicie |
| oni / one | wrobią |
Tryb rozkazujący
| ty | wrób |
| my | wróbmy |
| wy | wróbcie |