Conjugation of wryć
ˈvrɘt͡ɕuderzywszy lub wcisnąwszy się w miękkie podłoże, zagłębić się w nim Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wryć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wryłem |
| ty | wryłeś |
| on / ona / ono | wrył |
| my | wryliśmy |
| wy | wryliście |
| oni / one | wryli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wryłam |
| ty | wryłaś |
| on / ona / ono | wryła |
| my | wryłyśmy |
| wy | wryłyście |
| oni / one | wryły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wryło |
Czas przyszły
| ja | wryję |
| ty | wryjesz |
| on / ona / ono | wryje |
| my | wryjemy |
| wy | wryjecie |
| oni / one | wryją |
Tryb rozkazujący
| ty | wryj |
| my | wryjmy |
| wy | wryjcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.