Conjugation of wrzeć
ˈvʐɛt͡ɕrwać się do kogoś, dyszeć gniewem, ostrzyć zęby Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wrzeć |
Czas teraźniejszy
| ja | wrę |
| ty | wrzesz |
| on / ona / ono | wrze |
| my | wrzemy |
| wy | wrzecie |
| oni / one | wrą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wrzałem |
| ty | wrzałeś |
| on / ona / ono | wrzał |
| my | wrzeliśmy |
| wy | wrzeliście |
| oni / one | wrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wrzałam |
| ty | wrzałaś |
| on / ona / ono | wrzała |
| my | wrzałyśmy |
| wy | wrzałyście |
| oni / one | wrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wrzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wrzał |
| ty | będziesz wrzał |
| on / ona / ono | będzie wrzał |
| my | będziemy wrzeli |
| wy | będziecie wrzeli |
| oni / one | będą wrzeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wrzała |
| ty | będziesz wrzała |
| on / ona / ono | będzie wrzała |
| my | będziemy wrzały |
| wy | będziecie wrzały |
| oni / one | będą wrzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wrzało |
Tryb rozkazujący
| ty | wrzyj |
| my | wrzyjmy |
| wy | wrzyjcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.