Conjugation of wrzedzić
ˈvʐɛ.d͡ʑit͡ɕto ulcerate (to cause an ulcer to develop) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wrzedzić |
Czas teraźniejszy
| ja | wrzedzę |
| ty | wrzedzisz |
| on / ona / ono | wrzedzi |
| my | wrzedzimy |
| wy | wrzedzicie |
| oni / one | wrzedzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wrzedziłem |
| ty | wrzedziłeś |
| on / ona / ono | wrzedził |
| my | wrzedziliśmy |
| wy | wrzedziliście |
| oni / one | wrzedzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wrzedziłam |
| ty | wrzedziłaś |
| on / ona / ono | wrzedziła |
| my | wrzedziłyśmy |
| wy | wrzedziłyście |
| oni / one | wrzedziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wrzedziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wrzedził |
| ty | będziesz wrzedził |
| on / ona / ono | będzie wrzedził |
| my | będziemy wrzedzili |
| wy | będziecie wrzedzili |
| oni / one | będą wrzedzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wrzedziła |
| ty | będziesz wrzedziła |
| on / ona / ono | będzie wrzedziła |
| my | będziemy wrzedziły |
| wy | będziecie wrzedziły |
| oni / one | będą wrzedziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wrzedziło |
Tryb rozkazujący
| ty | wrzedź |
| my | wrzedźmy |
| wy | wrzedźcie |