Conjugation of wrzeszczeć
/ˈvʐɛʂ.t͡ʂɛt͡ɕ/krzyczeć bardzo głośno i intensywnie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wrzeszczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | wrzeszczę |
| ty | wrzeszczysz |
| on / ona / ono | wrzeszczy |
| my | wrzeszczymy |
| wy | wrzeszczycie |
| oni / one | wrzeszczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wrzeszczałem |
| ty | wrzeszczałeś |
| on / ona / ono | wrzeszczał |
| my | wrzeszczeliśmy |
| wy | wrzeszczeliście |
| oni / one | wrzeszczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wrzeszczałam |
| ty | wrzeszczałaś |
| on / ona / ono | wrzeszczała |
| my | wrzeszczałyśmy |
| wy | wrzeszczałyście |
| oni / one | wrzeszczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wrzeszczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wrzeszczał |
| ty | będziesz wrzeszczał |
| on / ona / ono | będzie wrzeszczał |
| my | będziemy wrzeszczeli |
| wy | będziecie wrzeszczeli |
| oni / one | będą wrzeszczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wrzeszczała |
| ty | będziesz wrzeszczała |
| on / ona / ono | będzie wrzeszczała |
| my | będziemy wrzeszczały |
| wy | będziecie wrzeszczały |
| oni / one | będą wrzeszczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wrzeszczało |
Tryb rozkazujący
| ty | wrzeszcz |
| my | wrzeszczmy |
| wy | wrzeszczcie |