Conjugation of wścibić
ˈfɕt͡ɕi.bit͡ɕto stuff, to cram (to place something into too small of a space) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wścibić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wścibiłem |
| ty | wścibiłeś |
| on / ona / ono | wścibił |
| my | wścibiliśmy |
| wy | wścibiliście |
| oni / one | wścibili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wścibiłam |
| ty | wścibiłaś |
| on / ona / ono | wścibiła |
| my | wścibiłyśmy |
| wy | wścibiłyście |
| oni / one | wścibiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wścibiło |
Czas przyszły
| ja | wścibię |
| ty | wścibisz |
| on / ona / ono | wścibi |
| my | wścibimy |
| wy | wścibicie |
| oni / one | wścibią |
Tryb rozkazujący
| ty | wścib |
| my | wścibmy |
| wy | wścibcie |