Conjugation of wściekać
ˈfɕt͡ɕɛ.kat͡ɕodczuwać i często okazywać niepohamowaną złość Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wściekać |
Czas teraźniejszy
| ja | wściekam |
| ty | wściekasz |
| on / ona / ono | wścieka |
| my | wściekamy |
| wy | wściekacie |
| oni / one | wściekają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wściekałem |
| ty | wściekałeś |
| on / ona / ono | wściekał |
| my | wściekaliśmy |
| wy | wściekaliście |
| oni / one | wściekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wściekałam |
| ty | wściekałaś |
| on / ona / ono | wściekała |
| my | wściekałyśmy |
| wy | wściekałyście |
| oni / one | wściekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wściekało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wściekał |
| ty | będziesz wściekał |
| on / ona / ono | będzie wściekał |
| my | będziemy wściekali |
| wy | będziecie wściekali |
| oni / one | będą wściekali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wściekała |
| ty | będziesz wściekała |
| on / ona / ono | będzie wściekała |
| my | będziemy wściekały |
| wy | będziecie wściekały |
| oni / one | będą wściekały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wściekało |
Tryb rozkazujący
| ty | wściekaj |
| my | wściekajmy |
| wy | wściekajcie |