Conjugation of wręczać
ˈvrɛn.t͡ʂat͡ɕdawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wręczać |
Czas teraźniejszy
| ja | wręczam |
| ty | wręczasz |
| on / ona / ono | wręcza |
| my | wręczamy |
| wy | wręczacie |
| oni / one | wręczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wręczałem |
| ty | wręczałeś |
| on / ona / ono | wręczał |
| my | wręczaliśmy |
| wy | wręczaliście |
| oni / one | wręczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wręczałam |
| ty | wręczałaś |
| on / ona / ono | wręczała |
| my | wręczałyśmy |
| wy | wręczałyście |
| oni / one | wręczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wręczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wręczał |
| ty | będziesz wręczał |
| on / ona / ono | będzie wręczał |
| my | będziemy wręczali |
| wy | będziecie wręczali |
| oni / one | będą wręczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wręczała |
| ty | będziesz wręczała |
| on / ona / ono | będzie wręczała |
| my | będziemy wręczały |
| wy | będziecie wręczały |
| oni / one | będą wręczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wręczało |
Tryb rozkazujący
| ty | wręczaj |
| my | wręczajmy |
| wy | wręczajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.