Conjugation of wręczyć
ˈvrɛn.t͡ʂɘt͡ɕoddać, podać komuś do rąk, najczęściej w sposób oficjalny, uroczysty Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wręczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wręczyłem |
| ty | wręczyłeś |
| on / ona / ono | wręczył |
| my | wręczyliśmy |
| wy | wręczyliście |
| oni / one | wręczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wręczyłam |
| ty | wręczyłaś |
| on / ona / ono | wręczyła |
| my | wręczyłyśmy |
| wy | wręczyłyście |
| oni / one | wręczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wręczyło |
Czas przyszły
| ja | wręczę |
| ty | wręczysz |
| on / ona / ono | wręczy |
| my | wręczymy |
| wy | wręczycie |
| oni / one | wręczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wręcz |
| my | wręczmy |
| wy | wręczcie |