Conjugation of dociec
/ˈdɔ.t͡ɕɛt͡s/to find out or learn by difficult investigation, to investigate and learn about [with genitive] or sometimes Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dociec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dociekłem |
| ty | dociekłeś |
| on / ona / ono | dociekł |
| my | dociekliśmy |
| wy | dociekliście |
| oni / one | dociekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dociekłam |
| ty | dociekłaś |
| on / ona / ono | dociekła |
| my | dociekłyśmy |
| wy | dociekłyście |
| oni / one | dociekły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dociekło |
Czas przyszły
| ja | docieknę |
| ty | dociekniesz |
| on / ona / ono | docieknie |
| my | dociekniemy |
| wy | dociekniecie |
| oni / one | dociekną |
Tryb rozkazujący
| ty | docieknij |
| my | docieknijmy |
| wy | docieknijcie |