Conjugation of docisnąć
dɔˈt͡ɕis.nɔɲt͡ɕto press, to apply pressure on someone to do something Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | docisnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | docisnąłem |
| ty | docisnąłeś |
| on / ona / ono | docisnął |
| my | docisnęliśmy |
| wy | docisnęliście |
| oni / one | docisnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | docisnęłam |
| ty | docisnęłaś |
| on / ona / ono | docisnęła |
| my | docisnęłyśmy |
| wy | docisnęłyście |
| oni / one | docisnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | docisnęło |
Czas przyszły
| ja | docisnę |
| ty | dociśniesz |
| on / ona / ono | dociśnie |
| my | dociśniemy |
| wy | dociśniecie |
| oni / one | docisną |
Tryb rozkazujący
| ty | dociśnij |
| my | dociśnijmy |
| wy | dociśnijcie |