Conjugation of dociskać
dɔˈt͡ɕis.kat͡ɕto press, to apply pressure on someone to do something Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dociskać |
Czas teraźniejszy
| ja | dociskam |
| ty | dociskasz |
| on / ona / ono | dociska |
| my | dociskamy |
| wy | dociskacie |
| oni / one | dociskają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dociskałem |
| ty | dociskałeś |
| on / ona / ono | dociskał |
| my | dociskaliśmy |
| wy | dociskaliście |
| oni / one | dociskali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dociskałam |
| ty | dociskałaś |
| on / ona / ono | dociskała |
| my | dociskałyśmy |
| wy | dociskałyście |
| oni / one | dociskały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dociskało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dociskał |
| ty | będziesz dociskał |
| on / ona / ono | będzie dociskał |
| my | będziemy dociskali |
| wy | będziecie dociskali |
| oni / one | będą dociskali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dociskała |
| ty | będziesz dociskała |
| on / ona / ono | będzie dociskała |
| my | będziemy dociskały |
| wy | będziecie dociskały |
| oni / one | będą dociskały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dociskało |
Tryb rozkazujący
| ty | dociskaj |
| my | dociskajmy |
| wy | dociskajcie |