Conjugation of dociągać
dɔˈt͡ɕɔŋ.ɡat͡ɕto drag or pull something towards something else, to bring (in space) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dociągać |
Czas teraźniejszy
| ja | dociągam |
| ty | dociągasz |
| on / ona / ono | dociąga |
| my | dociągamy |
| wy | dociągacie |
| oni / one | dociągają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dociągałem |
| ty | dociągałeś |
| on / ona / ono | dociągał |
| my | dociągaliśmy |
| wy | dociągaliście |
| oni / one | dociągali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dociągałam |
| ty | dociągałaś |
| on / ona / ono | dociągała |
| my | dociągałyśmy |
| wy | dociągałyście |
| oni / one | dociągały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dociągało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dociągał |
| ty | będziesz dociągał |
| on / ona / ono | będzie dociągał |
| my | będziemy dociągali |
| wy | będziecie dociągali |
| oni / one | będą dociągali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dociągała |
| ty | będziesz dociągała |
| on / ona / ono | będzie dociągała |
| my | będziemy dociągały |
| wy | będziecie dociągały |
| oni / one | będą dociągały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dociągało |
Tryb rozkazujący
| ty | dociągaj |
| my | dociągajmy |
| wy | dociągajcie |