HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praejicio — definición

Conjugation of praejicio

Regular CEFR B2
/[prae̯jˈjɪ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praejiciō
praejicis
is / ea / id praejicit
nōs praejicimus
vōs praejicitis
eī / eae / ea praejiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praejiciēbam
praejiciēbās
is / ea / id praejiciēbat
nōs praejiciēbāmus
vōs praejiciēbātis
eī / eae / ea praejiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praejiciam
praejiciēs
is / ea / id praejiciet
nōs praejiciēmus
vōs praejiciētis
eī / eae / ea praejicient
Indicātīvus perfectum
ego praejēcī
praejēcistī
is / ea / id praejēcit
nōs praejēcimus
vōs praejēcistis
eī / eae / ea praejēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praejēceram
praejēcerās
is / ea / id praejēcerat
nōs praejēcerāmus
vōs praejēcerātis
eī / eae / ea praejēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praejēcerō
praejēceris
is / ea / id praejēcerit
nōs praejēcerimus
vōs praejēceritis
eī / eae / ea praejēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praejiciam
praejiciās
is / ea / id praejiciat
nōs praejiciāmus
vōs praejiciātis
eī / eae / ea praejiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejicerem
praejicerēs
is / ea / id praejiceret
nōs praejicerēmus
vōs praejicerētis
eī / eae / ea praejicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praejēcerim
praejēcerīs
is / ea / id praejēcerit
nōs praejēcerīmus
vōs praejēcerītis
eī / eae / ea praejēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praejēcissem
praejēcissēs
is / ea / id praejēcisset
nōs praejēcissēmus
vōs praejēcissētis
eī / eae / ea praejēcissent
Imperātīvus praesēns
praejice
vōs praejicite
Imperātīvus futūrum
praejicitō
is / ea / id praejicitō
vōs praejicitōte
eī / eae / ea praejiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praejicere
Īnfīnītīvus perfectum
praejēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
praejectūrum esse
Participium praesēns
praejiciēns
Participium futūrum
praejectūrus
Gerundium (genitīvus)
praejiciendī
Gerundium (datīvus)
praejiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
praejiciendum
Gerundium (ablātīvus)
praejiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
praejectum
Supīnum (ablātīvus)
praejectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praejicior
praejiceris
is / ea / id praejicitur
nōs praejicimur
vōs praejiciminī
eī / eae / ea praejiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praejiciēbar
praejiciēbāris
is / ea / id praejiciēbātur
nōs praejiciēbāmur
vōs praejiciēbāminī
eī / eae / ea praejiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praejiciar
praejiciēris
is / ea / id praejiciētur
nōs praejiciēmur
vōs praejiciēminī
eī / eae / ea praejicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praejiciar
praejiciāris
is / ea / id praejiciātur
nōs praejiciāmur
vōs praejiciāminī
eī / eae / ea praejiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejicerer
praejicerēris
is / ea / id praejicerētur
nōs praejicerēmur
vōs praejicerēminī
eī / eae / ea praejicerentur
Imperātīvus praesēns
praejicere
vōs praejiciminī
Imperātīvus futūrum
praejicitor
is / ea / id praejicitor
eī / eae / ea praejiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praejicī
Īnfīnītīvus perfectum
praejectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praejectum īrī
Participium perfectum
praejectus
Participium futūrum
praejiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary