HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praejicio — definition

Conjugation of praejicio

Regular CEFR B2
[prae̯jˈjɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praejiciō
tū praejicis
is / ea / id praejicit
nōs praejicimus
vōs praejicitis
eī / eae / ea praejiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praejiciēbam
tū praejiciēbās
is / ea / id praejiciēbat
nōs praejiciēbāmus
vōs praejiciēbātis
eī / eae / ea praejiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praejiciam
tū praejiciēs
is / ea / id praejiciet
nōs praejiciēmus
vōs praejiciētis
eī / eae / ea praejicient
Indicātīvus perfectum
ego praejēcī
tū praejēcistī
is / ea / id praejēcit
nōs praejēcimus
vōs praejēcistis
eī / eae / ea praejēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praejēceram
tū praejēcerās
is / ea / id praejēcerat
nōs praejēcerāmus
vōs praejēcerātis
eī / eae / ea praejēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praejēcerō
tū praejēceris
is / ea / id praejēcerit
nōs praejēcerimus
vōs praejēceritis
eī / eae / ea praejēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praejiciam
tū praejiciās
is / ea / id praejiciat
nōs praejiciāmus
vōs praejiciātis
eī / eae / ea praejiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejicerem
tū praejicerēs
is / ea / id praejiceret
nōs praejicerēmus
vōs praejicerētis
eī / eae / ea praejicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praejēcerim
tū praejēcerīs
is / ea / id praejēcerit
nōs praejēcerīmus
vōs praejēcerītis
eī / eae / ea praejēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praejēcissem
tū praejēcissēs
is / ea / id praejēcisset
nōs praejēcissēmus
vōs praejēcissētis
eī / eae / ea praejēcissent
Imperātīvus praesēns
tū praejice
vōs praejicite
Imperātīvus futūrum
tū praejicitō
is / ea / id praejicitō
vōs praejicitōte
eī / eae / ea praejiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praejicere
Īnfīnītīvus perfectum
— praejēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praejectūrum esse
Participium praesēns
— praejiciēns
Participium futūrum
— praejectūrus
Gerundium (genitīvus)
— praejiciendī
Gerundium (datīvus)
— praejiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praejiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— praejiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praejectum
Supīnum (ablātīvus)
— praejectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praejicior
tū praejiceris
is / ea / id praejicitur
nōs praejicimur
vōs praejiciminī
eī / eae / ea praejiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praejiciēbar
tū praejiciēbāris
is / ea / id praejiciēbātur
nōs praejiciēbāmur
vōs praejiciēbāminī
eī / eae / ea praejiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praejiciar
tū praejiciēris
is / ea / id praejiciētur
nōs praejiciēmur
vōs praejiciēminī
eī / eae / ea praejicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praejiciar
tū praejiciāris
is / ea / id praejiciātur
nōs praejiciāmur
vōs praejiciāminī
eī / eae / ea praejiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejicerer
tū praejicerēris
is / ea / id praejicerētur
nōs praejicerēmur
vōs praejicerēminī
eī / eae / ea praejicerentur
Imperātīvus praesēns
tū praejicere
vōs praejiciminī
Imperātīvus futūrum
tū praejicitor
is / ea / id praejicitor
eī / eae / ea praejiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praejicī
Īnfīnītīvus perfectum
— praejectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praejectum īrī
Participium perfectum
— praejectus
Participium futūrum
— praejiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary