HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obgero — definición

Conjugation of obgero

Regular CEFR B1
/[ˈɔb.ɡɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obgerō
obgeris
is / ea / id obgerit
nōs obgerimus
vōs obgeritis
eī / eae / ea obgerunt
Indicātīvus imperfectum
ego obgerēbam
obgerēbās
is / ea / id obgerēbat
nōs obgerēbāmus
vōs obgerēbātis
eī / eae / ea obgerēbant
Indicātīvus futūrum
ego obgeram
obgerēs
is / ea / id obgeret
nōs obgerēmus
vōs obgerētis
eī / eae / ea obgerent
Indicātīvus perfectum
ego obgessī
obgessistī
is / ea / id obgessit
nōs obgessimus
vōs obgessistis
eī / eae / ea obgessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obgesseram
obgesserās
is / ea / id obgesserat
nōs obgesserāmus
vōs obgesserātis
eī / eae / ea obgesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obgesserō
obgesseris
is / ea / id obgesserit
nōs obgesserimus
vōs obgesseritis
eī / eae / ea obgesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obgeram
obgerās
is / ea / id obgerat
nōs obgerāmus
vōs obgerātis
eī / eae / ea obgerant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obgererem
obgererēs
is / ea / id obgereret
nōs obgererēmus
vōs obgererētis
eī / eae / ea obgererent
Coniūnctīvus perfectum
ego obgesserim
obgesserīs
is / ea / id obgesserit
nōs obgesserīmus
vōs obgesserītis
eī / eae / ea obgesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obgessissem
obgessissēs
is / ea / id obgessisset
nōs obgessissēmus
vōs obgessissētis
eī / eae / ea obgessissent
Imperātīvus praesēns
obgere
vōs obgerite
Imperātīvus futūrum
obgeritō
is / ea / id obgeritō
vōs obgeritōte
eī / eae / ea obgeruntō
Īnfīnītīvus praesēns
obgerere
Īnfīnītīvus perfectum
obgessisse
Īnfīnītīvus futūrum
obgestūrum esse
Participium praesēns
obgerēns
Participium futūrum
obgestūrus
Gerundium (genitīvus)
obgerendī
Gerundium (datīvus)
obgerendō
Gerundium (accūsātīvus)
obgerendum
Gerundium (ablātīvus)
obgerendō
Supīnum (accūsātīvus)
obgestum
Supīnum (ablātīvus)
obgestū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obgeror
obgereris
is / ea / id obgeritur
nōs obgerimur
vōs obgeriminī
eī / eae / ea obgeruntur
Indicātīvus imperfectum
ego obgerēbar
obgerēbāris
is / ea / id obgerēbātur
nōs obgerēbāmur
vōs obgerēbāminī
eī / eae / ea obgerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obgerar
obgerēris
is / ea / id obgerētur
nōs obgerēmur
vōs obgerēminī
eī / eae / ea obgerentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obgerar
obgerāris
is / ea / id obgerātur
nōs obgerāmur
vōs obgerāminī
eī / eae / ea obgerantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obgererer
obgererēris
is / ea / id obgererētur
nōs obgererēmur
vōs obgererēminī
eī / eae / ea obgererentur
Imperātīvus praesēns
obgerere
vōs obgeriminī
Imperātīvus futūrum
obgeritor
is / ea / id obgeritor
eī / eae / ea obgeruntor
Īnfīnītīvus praesēns
obgerī
Īnfīnītīvus perfectum
obgestum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obgestum īrī
Participium perfectum
obgestus
Participium futūrum
obgerendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary