HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obgero — definition

Conjugation of obgero

Regular CEFR B1
[ˈɔb.ɡɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obgerō
tū obgeris
is / ea / id obgerit
nōs obgerimus
vōs obgeritis
eī / eae / ea obgerunt
Indicātīvus imperfectum
ego obgerēbam
tū obgerēbās
is / ea / id obgerēbat
nōs obgerēbāmus
vōs obgerēbātis
eī / eae / ea obgerēbant
Indicātīvus futūrum
ego obgeram
tū obgerēs
is / ea / id obgeret
nōs obgerēmus
vōs obgerētis
eī / eae / ea obgerent
Indicātīvus perfectum
ego obgessī
tū obgessistī
is / ea / id obgessit
nōs obgessimus
vōs obgessistis
eī / eae / ea obgessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obgesseram
tū obgesserās
is / ea / id obgesserat
nōs obgesserāmus
vōs obgesserātis
eī / eae / ea obgesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obgesserō
tū obgesseris
is / ea / id obgesserit
nōs obgesserimus
vōs obgesseritis
eī / eae / ea obgesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obgeram
tū obgerās
is / ea / id obgerat
nōs obgerāmus
vōs obgerātis
eī / eae / ea obgerant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obgererem
tū obgererēs
is / ea / id obgereret
nōs obgererēmus
vōs obgererētis
eī / eae / ea obgererent
Coniūnctīvus perfectum
ego obgesserim
tū obgesserīs
is / ea / id obgesserit
nōs obgesserīmus
vōs obgesserītis
eī / eae / ea obgesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obgessissem
tū obgessissēs
is / ea / id obgessisset
nōs obgessissēmus
vōs obgessissētis
eī / eae / ea obgessissent
Imperātīvus praesēns
tū obgere
vōs obgerite
Imperātīvus futūrum
tū obgeritō
is / ea / id obgeritō
vōs obgeritōte
eī / eae / ea obgeruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obgerere
Īnfīnītīvus perfectum
— obgessisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obgestūrum esse
Participium praesēns
— obgerēns
Participium futūrum
— obgestūrus
Gerundium (genitīvus)
— obgerendī
Gerundium (datīvus)
— obgerendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obgerendum
Gerundium (ablātīvus)
— obgerendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obgestum
Supīnum (ablātīvus)
— obgestū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obgeror
tū obgereris
is / ea / id obgeritur
nōs obgerimur
vōs obgeriminī
eī / eae / ea obgeruntur
Indicātīvus imperfectum
ego obgerēbar
tū obgerēbāris
is / ea / id obgerēbātur
nōs obgerēbāmur
vōs obgerēbāminī
eī / eae / ea obgerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obgerar
tū obgerēris
is / ea / id obgerētur
nōs obgerēmur
vōs obgerēminī
eī / eae / ea obgerentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obgerar
tū obgerāris
is / ea / id obgerātur
nōs obgerāmur
vōs obgerāminī
eī / eae / ea obgerantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obgererer
tū obgererēris
is / ea / id obgererētur
nōs obgererēmur
vōs obgererēminī
eī / eae / ea obgererentur
Imperātīvus praesēns
tū obgerere
vōs obgeriminī
Imperātīvus futūrum
tū obgeritor
is / ea / id obgeritor
eī / eae / ea obgeruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obgerī
Īnfīnītīvus perfectum
— obgestum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obgestum īrī
Participium perfectum
— obgestus
Participium futūrum
— obgerendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary