HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← objaceo — definition

Conjugation of objaceo

Regular CEFR B1
[ɔbˈja.ke.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego objaceō
objacēs
is / ea / id objacet
nōs objacēmus
vōs objacētis
eī / eae / ea objacent
Indicātīvus imperfectum
ego objacēbam
objacēbās
is / ea / id objacēbat
nōs objacēbāmus
vōs objacēbātis
eī / eae / ea objacēbant
Indicātīvus futūrum
ego objacēbō
objacēbis
is / ea / id objacēbit
nōs objacēbimus
vōs objacēbitis
eī / eae / ea objacēbunt
Indicātīvus perfectum
ego objacuī
objacuistī
is / ea / id objacuit
nōs objacuimus
vōs objacuistis
eī / eae / ea objacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego objacueram
objacuerās
is / ea / id objacuerat
nōs objacuerāmus
vōs objacuerātis
eī / eae / ea objacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego objacuerō
objacueris
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerimus
vōs objacueritis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego objaceam
objaceās
is / ea / id objaceat
nōs objaceāmus
vōs objaceātis
eī / eae / ea objaceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego objacērem
objacērēs
is / ea / id objacēret
nōs objacērēmus
vōs objacērētis
eī / eae / ea objacērent
Coniūnctīvus perfectum
ego objacuerim
objacuerīs
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerīmus
vōs objacuerītis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego objacuissem
objacuissēs
is / ea / id objacuisset
nōs objacuissēmus
vōs objacuissētis
eī / eae / ea objacuissent
Imperātīvus praesēns
objacē
vōs objacēte
Imperātīvus futūrum
objacētō
is / ea / id objacētō
vōs objacētōte
eī / eae / ea objacentō
Īnfīnītīvus praesēns
objacēre
Īnfīnītīvus perfectum
objacuisse
Participium praesēns
objacēns
Gerundium (genitīvus)
objacendī
Gerundium (datīvus)
objacendō
Gerundium (accūsātīvus)
objacendum
Gerundium (ablātīvus)
objacendō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary