HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← objaceo — definition

Conjugation of objaceo

Regular CEFR B1
[ɔbˈja.ke.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego objaceō
tū objacēs
is / ea / id objacet
nōs objacēmus
vōs objacētis
eī / eae / ea objacent
Indicātīvus imperfectum
ego objacēbam
tū objacēbās
is / ea / id objacēbat
nōs objacēbāmus
vōs objacēbātis
eī / eae / ea objacēbant
Indicātīvus futūrum
ego objacēbō
tū objacēbis
is / ea / id objacēbit
nōs objacēbimus
vōs objacēbitis
eī / eae / ea objacēbunt
Indicātīvus perfectum
ego objacuī
tū objacuistī
is / ea / id objacuit
nōs objacuimus
vōs objacuistis
eī / eae / ea objacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego objacueram
tū objacuerās
is / ea / id objacuerat
nōs objacuerāmus
vōs objacuerātis
eī / eae / ea objacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego objacuerō
tū objacueris
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerimus
vōs objacueritis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego objaceam
tū objaceās
is / ea / id objaceat
nōs objaceāmus
vōs objaceātis
eī / eae / ea objaceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego objacērem
tū objacērēs
is / ea / id objacēret
nōs objacērēmus
vōs objacērētis
eī / eae / ea objacērent
Coniūnctīvus perfectum
ego objacuerim
tū objacuerīs
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerīmus
vōs objacuerītis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego objacuissem
tū objacuissēs
is / ea / id objacuisset
nōs objacuissēmus
vōs objacuissētis
eī / eae / ea objacuissent
Imperātīvus praesēns
tū objacē
vōs objacēte
Imperātīvus futūrum
tū objacētō
is / ea / id objacētō
vōs objacētōte
eī / eae / ea objacentō
Īnfīnītīvus praesēns
— objacēre
Īnfīnītīvus perfectum
— objacuisse
Participium praesēns
— objacēns
Gerundium (genitīvus)
— objacendī
Gerundium (datīvus)
— objacendō
Gerundium (accūsātīvus)
— objacendum
Gerundium (ablātīvus)
— objacendō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary