HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← objaceo — definición

Conjugation of objaceo

Regular CEFR B1
/[ɔbˈja.ke.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego objaceō
objacēs
is / ea / id objacet
nōs objacēmus
vōs objacētis
eī / eae / ea objacent
Indicātīvus imperfectum
ego objacēbam
objacēbās
is / ea / id objacēbat
nōs objacēbāmus
vōs objacēbātis
eī / eae / ea objacēbant
Indicātīvus futūrum
ego objacēbō
objacēbis
is / ea / id objacēbit
nōs objacēbimus
vōs objacēbitis
eī / eae / ea objacēbunt
Indicātīvus perfectum
ego objacuī
objacuistī
is / ea / id objacuit
nōs objacuimus
vōs objacuistis
eī / eae / ea objacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego objacueram
objacuerās
is / ea / id objacuerat
nōs objacuerāmus
vōs objacuerātis
eī / eae / ea objacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego objacuerō
objacueris
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerimus
vōs objacueritis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego objaceam
objaceās
is / ea / id objaceat
nōs objaceāmus
vōs objaceātis
eī / eae / ea objaceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego objacērem
objacērēs
is / ea / id objacēret
nōs objacērēmus
vōs objacērētis
eī / eae / ea objacērent
Coniūnctīvus perfectum
ego objacuerim
objacuerīs
is / ea / id objacuerit
nōs objacuerīmus
vōs objacuerītis
eī / eae / ea objacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego objacuissem
objacuissēs
is / ea / id objacuisset
nōs objacuissēmus
vōs objacuissētis
eī / eae / ea objacuissent
Imperātīvus praesēns
objacē
vōs objacēte
Imperātīvus futūrum
objacētō
is / ea / id objacētō
vōs objacētōte
eī / eae / ea objacentō
Īnfīnītīvus praesēns
objacēre
Īnfīnītīvus perfectum
objacuisse
Participium praesēns
objacēns
Gerundium (genitīvus)
objacendī
Gerundium (datīvus)
objacendō
Gerundium (accūsātīvus)
objacendum
Gerundium (ablātīvus)
objacendō

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary