HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obhaereo — definition

Conjugation of obhaereo

Regular CEFR B2
[ɔˈbae̯.re.oː]

to fasten to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obhaereō
tū obhaerēs
is / ea / id obhaeret
nōs obhaerēmus
vōs obhaerētis
eī / eae / ea obhaerent
Indicātīvus imperfectum
ego obhaerēbam
tū obhaerēbās
is / ea / id obhaerēbat
nōs obhaerēbāmus
vōs obhaerēbātis
eī / eae / ea obhaerēbant
Indicātīvus futūrum
ego obhaerēbō
tū obhaerēbis
is / ea / id obhaerēbit
nōs obhaerēbimus
vōs obhaerēbitis
eī / eae / ea obhaerēbunt
Indicātīvus perfectum
ego obhaesī
tū obhaesistī
is / ea / id obhaesit
nōs obhaesimus
vōs obhaesistis
eī / eae / ea obhaesērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obhaeseram
tū obhaeserās
is / ea / id obhaeserat
nōs obhaeserāmus
vōs obhaeserātis
eī / eae / ea obhaeserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obhaeserō
tū obhaeseris
is / ea / id obhaeserit
nōs obhaeserimus
vōs obhaeseritis
eī / eae / ea obhaeserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obhaeream
tū obhaereās
is / ea / id obhaereat
nōs obhaereāmus
vōs obhaereātis
eī / eae / ea obhaereant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obhaerērem
tū obhaerērēs
is / ea / id obhaerēret
nōs obhaerērēmus
vōs obhaerērētis
eī / eae / ea obhaerērent
Coniūnctīvus perfectum
ego obhaeserim
tū obhaeserīs
is / ea / id obhaeserit
nōs obhaeserīmus
vōs obhaeserītis
eī / eae / ea obhaeserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obhaesissem
tū obhaesissēs
is / ea / id obhaesisset
nōs obhaesissēmus
vōs obhaesissētis
eī / eae / ea obhaesissent
Imperātīvus praesēns
tū obhaerē
vōs obhaerēte
Imperātīvus futūrum
tū obhaerētō
is / ea / id obhaerētō
vōs obhaerētōte
eī / eae / ea obhaerentō
Īnfīnītīvus praesēns
— obhaerēre
Īnfīnītīvus perfectum
— obhaesisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obhaesūrum esse
Participium praesēns
— obhaerēns
Participium futūrum
— obhaesūrus
Gerundium (genitīvus)
— obhaerendī
Gerundium (datīvus)
— obhaerendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obhaerendum
Gerundium (ablātīvus)
— obhaerendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obhaesum
Supīnum (ablātīvus)
— obhaesū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id obhaerētur
eī / eae / ea obhaerentur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id obhaerēbātur
eī / eae / ea obhaerēbantur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id obhaerēbitur
eī / eae / ea obhaerēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id obhaereātur
eī / eae / ea obhaereantur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id obhaerērētur
eī / eae / ea obhaerērentur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id obhaerētor
eī / eae / ea obhaerentor
Īnfīnītīvus praesēns
— obhaerērī
Īnfīnītīvus perfectum
— obhaesum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obhaesum īrī
Participium perfectum
— obhaesum
Participium futūrum
— obhaerendum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id obhaesum est
eī / eae / ea obhaesa sunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id obhaesum erat
eī / eae / ea obhaesa erant
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id obhaesum erit
eī / eae / ea obhaesa erint
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id obhaesum sit
eī / eae / ea obhaesa sint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id obhaesum esset
eī / eae / ea obhaesa essent

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary