HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impartio — definición

Conjugation of impartio

Regular CEFR B2
/[ɪmˈpar.ti.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impartiō
impartīs
is / ea / id impartit
nōs impartīmus
vōs impartītis
eī / eae / ea impartiunt
Indicātīvus imperfectum
ego impartiēbam
impartiēbās
is / ea / id impartiēbat
nōs impartiēbāmus
vōs impartiēbātis
eī / eae / ea impartiēbant
Indicātīvus futūrum
ego impartiam
impartiēs
is / ea / id impartiet
nōs impartiēmus
vōs impartiētis
eī / eae / ea impartient
Indicātīvus perfectum
ego impartīvī
impartīvistī
is / ea / id impartīvit
nōs impartīvimus
vōs impartīvistis
eī / eae / ea impartīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego impartīveram
impartīverās
is / ea / id impartīverat
nōs impartīverāmus
vōs impartīverātis
eī / eae / ea impartīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego impartīverō
impartīveris
is / ea / id impartīverit
nōs impartīverimus
vōs impartīveritis
eī / eae / ea impartīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego impartiam
impartiās
is / ea / id impartiat
nōs impartiāmus
vōs impartiātis
eī / eae / ea impartiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego impartīrem
impartīrēs
is / ea / id impartīret
nōs impartīrēmus
vōs impartīrētis
eī / eae / ea impartīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego impartīverim
impartīverīs
is / ea / id impartīverit
nōs impartīverīmus
vōs impartīverītis
eī / eae / ea impartīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego impartīvissem
impartīvissēs
is / ea / id impartīvisset
nōs impartīvissēmus
vōs impartīvissētis
eī / eae / ea impartīvissent
Imperātīvus praesēns
impartī
vōs impartīte
Imperātīvus futūrum
impartītō
is / ea / id impartītō
vōs impartītōte
eī / eae / ea impartiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
impartīre
Īnfīnītīvus perfectum
impartīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
impartītūrum esse
Participium praesēns
impartiēns
Participium futūrum
impartītūrus
Gerundium (genitīvus)
impartiendī
Gerundium (datīvus)
impartiendō
Gerundium (accūsātīvus)
impartiendum
Gerundium (ablātīvus)
impartiendō
Supīnum (accūsātīvus)
impartītum
Supīnum (ablātīvus)
impartītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impartior
impartīris
is / ea / id impartītur
nōs impartīmur
vōs impartīminī
eī / eae / ea impartiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego impartiēbar
impartiēbāris
is / ea / id impartiēbātur
nōs impartiēbāmur
vōs impartiēbāminī
eī / eae / ea impartiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego impartiar
impartiēris
is / ea / id impartiētur
nōs impartiēmur
vōs impartiēminī
eī / eae / ea impartientur
Coniūnctīvus praesēns
ego impartiar
impartiāris
is / ea / id impartiātur
nōs impartiāmur
vōs impartiāminī
eī / eae / ea impartiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impartīrer
impartīrēris
is / ea / id impartīrētur
nōs impartīrēmur
vōs impartīrēminī
eī / eae / ea impartīrentur
Imperātīvus praesēns
impartīre
vōs impartīminī
Imperātīvus futūrum
impartītor
is / ea / id impartītor
eī / eae / ea impartiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
impartīrī
Īnfīnītīvus perfectum
impartītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
impartītum īrī
Participium perfectum
impartītus
Participium futūrum
impartiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary