Conjugation of impendeo
[ɪmˈpɛn.de.oː]to hover over, threaten, impend; to be imminent Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impendeō |
| tū | impendēs |
| is / ea / id | impendet |
| nōs | impendēmus |
| vōs | impendētis |
| eī / eae / ea | impendent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impendēbam |
| tū | impendēbās |
| is / ea / id | impendēbat |
| nōs | impendēbāmus |
| vōs | impendēbātis |
| eī / eae / ea | impendēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | impendēbō |
| tū | impendēbis |
| is / ea / id | impendēbit |
| nōs | impendēbimus |
| vōs | impendēbitis |
| eī / eae / ea | impendēbunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impendeam |
| tū | impendeās |
| is / ea / id | impendeat |
| nōs | impendeāmus |
| vōs | impendeātis |
| eī / eae / ea | impendeant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impendērem |
| tū | impendērēs |
| is / ea / id | impendēret |
| nōs | impendērēmus |
| vōs | impendērētis |
| eī / eae / ea | impendērent |
Imperātīvus praesēns
| tū | impendē |
| vōs | impendēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | impendētō |
| is / ea / id | impendētō |
| vōs | impendētōte |
| eī / eae / ea | impendentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impendēre |
Participium praesēns
| — | impendēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | impendendī |
Gerundium (datīvus)
| — | impendendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | impendendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | impendendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impendeor |
| tū | impendēris |
| is / ea / id | impendētur |
| nōs | impendēmur |
| vōs | impendēminī |
| eī / eae / ea | impendentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impendēbar |
| tū | impendēbāris |
| is / ea / id | impendēbātur |
| nōs | impendēbāmur |
| vōs | impendēbāminī |
| eī / eae / ea | impendēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | impendēbor |
| tū | impendēberis |
| is / ea / id | impendēbitur |
| nōs | impendēbimur |
| vōs | impendēbiminī |
| eī / eae / ea | impendēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impendear |
| tū | impendeāris |
| is / ea / id | impendeātur |
| nōs | impendeāmur |
| vōs | impendeāminī |
| eī / eae / ea | impendeantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impendērer |
| tū | impendērēris |
| is / ea / id | impendērētur |
| nōs | impendērēmur |
| vōs | impendērēminī |
| eī / eae / ea | impendērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | impendēre |
| vōs | impendēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | impendētor |
| is / ea / id | impendētor |
| eī / eae / ea | impendentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impendērī |
Participium futūrum
| — | impendendus |