HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← imperito — definición

Conjugation of imperito

Regular CEFR B2
/[ɪmˈpɛ.rɪ.toː]/

to command, govern, rule Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego imperitō
imperitās
is / ea / id imperitat
nōs imperitāmus
vōs imperitātis
eī / eae / ea imperitant
Indicātīvus imperfectum
ego imperitābam
imperitābās
is / ea / id imperitābat
nōs imperitābāmus
vōs imperitābātis
eī / eae / ea imperitābant
Indicātīvus futūrum
ego imperitābō
imperitābis
is / ea / id imperitābit
nōs imperitābimus
vōs imperitābitis
eī / eae / ea imperitābunt
Indicātīvus perfectum
ego imperitāvī
imperitāvistī
is / ea / id imperitāvit
nōs imperitāvimus
vōs imperitāvistis
eī / eae / ea imperitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego imperitāveram
imperitāverās
is / ea / id imperitāverat
nōs imperitāverāmus
vōs imperitāverātis
eī / eae / ea imperitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego imperitāverō
imperitāveris
is / ea / id imperitāverit
nōs imperitāverimus
vōs imperitāveritis
eī / eae / ea imperitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego imperitem
imperitēs
is / ea / id imperitet
nōs imperitēmus
vōs imperitētis
eī / eae / ea imperitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego imperitārem
imperitārēs
is / ea / id imperitāret
nōs imperitārēmus
vōs imperitārētis
eī / eae / ea imperitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego imperitāverim
imperitāverīs
is / ea / id imperitāverit
nōs imperitāverīmus
vōs imperitāverītis
eī / eae / ea imperitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego imperitāvissem
imperitāvissēs
is / ea / id imperitāvisset
nōs imperitāvissēmus
vōs imperitāvissētis
eī / eae / ea imperitāvissent
Imperātīvus praesēns
imperitā
vōs imperitāte
Imperātīvus futūrum
imperitātō
is / ea / id imperitātō
vōs imperitātōte
eī / eae / ea imperitantō
Īnfīnītīvus praesēns
imperitāre
Īnfīnītīvus perfectum
imperitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
imperitātūrum esse
Participium praesēns
imperitāns
Participium futūrum
imperitātūrus
Gerundium (genitīvus)
imperitandī
Gerundium (datīvus)
imperitandō
Gerundium (accūsātīvus)
imperitandum
Gerundium (ablātīvus)
imperitandō
Supīnum (accūsātīvus)
imperitātum
Supīnum (ablātīvus)
imperitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego imperitor
imperitāris
is / ea / id imperitātur
nōs imperitāmur
vōs imperitāminī
eī / eae / ea imperitantur
Indicātīvus imperfectum
ego imperitābar
imperitābāris
is / ea / id imperitābātur
nōs imperitābāmur
vōs imperitābāminī
eī / eae / ea imperitābantur
Indicātīvus futūrum
ego imperitābor
imperitāberis
is / ea / id imperitābitur
nōs imperitābimur
vōs imperitābiminī
eī / eae / ea imperitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego imperiter
imperitēris
is / ea / id imperitētur
nōs imperitēmur
vōs imperitēminī
eī / eae / ea imperitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego imperitārer
imperitārēris
is / ea / id imperitārētur
nōs imperitārēmur
vōs imperitārēminī
eī / eae / ea imperitārentur
Imperātīvus praesēns
imperitāre
vōs imperitāminī
Imperātīvus futūrum
imperitātor
is / ea / id imperitātor
eī / eae / ea imperitantor
Īnfīnītīvus praesēns
imperitārī
Īnfīnītīvus perfectum
imperitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
imperitātum īrī
Participium perfectum
imperitātus
Participium futūrum
imperitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary