HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impetro — definition

Conjugation of impetro

Regular CEFR B1
[ˈɪm.pɛ.troː]

to accomplish, succeed Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impetrō
tū impetrās
is / ea / id impetrat
nōs impetrāmus
vōs impetrātis
eī / eae / ea impetrant
Indicātīvus imperfectum
ego impetrābam
tū impetrābās
is / ea / id impetrābat
nōs impetrābāmus
vōs impetrābātis
eī / eae / ea impetrābant
Indicātīvus futūrum
ego impetrābō
tū impetrābis
is / ea / id impetrābit
nōs impetrābimus
vōs impetrābitis
eī / eae / ea impetrābunt
Indicātīvus perfectum
ego impetrāvī
tū impetrāvistī
is / ea / id impetrāvit
nōs impetrāvimus
vōs impetrāvistis
eī / eae / ea impetrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego impetrāveram
tū impetrāverās
is / ea / id impetrāverat
nōs impetrāverāmus
vōs impetrāverātis
eī / eae / ea impetrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego impetrāverō
tū impetrāveris
is / ea / id impetrāverit
nōs impetrāverimus
vōs impetrāveritis
eī / eae / ea impetrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego impetrem
tū impetrēs
is / ea / id impetret
nōs impetrēmus
vōs impetrētis
eī / eae / ea impetrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego impetrārem
tū impetrārēs
is / ea / id impetrāret
nōs impetrārēmus
vōs impetrārētis
eī / eae / ea impetrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego impetrāverim
tū impetrāverīs
is / ea / id impetrāverit
nōs impetrāverīmus
vōs impetrāverītis
eī / eae / ea impetrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego impetrāvissem
tū impetrāvissēs
is / ea / id impetrāvisset
nōs impetrāvissēmus
vōs impetrāvissētis
eī / eae / ea impetrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū impetrā
vōs impetrāte
Imperātīvus futūrum
tū impetrātō
is / ea / id impetrātō
vōs impetrātōte
eī / eae / ea impetrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— impetrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— impetrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— impetrātūrum esse
Participium praesēns
— impetrāns
Participium futūrum
— impetrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— impetrandī
Gerundium (datīvus)
— impetrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— impetrandum
Gerundium (ablātīvus)
— impetrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— impetrātum
Supīnum (ablātīvus)
— impetrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impetror
tū impetrāris
is / ea / id impetrātur
nōs impetrāmur
vōs impetrāminī
eī / eae / ea impetrantur
Indicātīvus imperfectum
ego impetrābar
tū impetrābāris
is / ea / id impetrābātur
nōs impetrābāmur
vōs impetrābāminī
eī / eae / ea impetrābantur
Indicātīvus futūrum
ego impetrābor
tū impetrāberis
is / ea / id impetrābitur
nōs impetrābimur
vōs impetrābiminī
eī / eae / ea impetrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego impetrer
tū impetrēris
is / ea / id impetrētur
nōs impetrēmur
vōs impetrēminī
eī / eae / ea impetrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impetrārer
tū impetrārēris
is / ea / id impetrārētur
nōs impetrārēmur
vōs impetrārēminī
eī / eae / ea impetrārentur
Imperātīvus praesēns
tū impetrāre
vōs impetrāminī
Imperātīvus futūrum
tū impetrātor
is / ea / id impetrātor
eī / eae / ea impetrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— impetrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— impetrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— impetrātum īrī
Participium perfectum
— impetrātus
Participium futūrum
— impetrandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary