HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← implano — definition

Conjugation of implano

Regular CEFR B1
[ɪmˈpɫaː.noː]

to deceive, delude Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego implānō
tū implānās
is / ea / id implānat
nōs implānāmus
vōs implānātis
eī / eae / ea implānant
Indicātīvus imperfectum
ego implānābam
tū implānābās
is / ea / id implānābat
nōs implānābāmus
vōs implānābātis
eī / eae / ea implānābant
Indicātīvus futūrum
ego implānābō
tū implānābis
is / ea / id implānābit
nōs implānābimus
vōs implānābitis
eī / eae / ea implānābunt
Indicātīvus perfectum
ego implānāvī
tū implānāvistī
is / ea / id implānāvit
nōs implānāvimus
vōs implānāvistis
eī / eae / ea implānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego implānāveram
tū implānāverās
is / ea / id implānāverat
nōs implānāverāmus
vōs implānāverātis
eī / eae / ea implānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego implānāverō
tū implānāveris
is / ea / id implānāverit
nōs implānāverimus
vōs implānāveritis
eī / eae / ea implānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego implānem
tū implānēs
is / ea / id implānet
nōs implānēmus
vōs implānētis
eī / eae / ea implānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego implānārem
tū implānārēs
is / ea / id implānāret
nōs implānārēmus
vōs implānārētis
eī / eae / ea implānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego implānāverim
tū implānāverīs
is / ea / id implānāverit
nōs implānāverīmus
vōs implānāverītis
eī / eae / ea implānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego implānāvissem
tū implānāvissēs
is / ea / id implānāvisset
nōs implānāvissēmus
vōs implānāvissētis
eī / eae / ea implānāvissent
Imperātīvus praesēns
tū implānā
vōs implānāte
Imperātīvus futūrum
tū implānātō
is / ea / id implānātō
vōs implānātōte
eī / eae / ea implānantō
Īnfīnītīvus praesēns
— implānāre
Īnfīnītīvus perfectum
— implānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— implānātūrum esse
Participium praesēns
— implānāns
Participium futūrum
— implānātūrus
Gerundium (genitīvus)
— implānandī
Gerundium (datīvus)
— implānandō
Gerundium (accūsātīvus)
— implānandum
Gerundium (ablātīvus)
— implānandō
Supīnum (accūsātīvus)
— implānātum
Supīnum (ablātīvus)
— implānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego implānor
tū implānāris
is / ea / id implānātur
nōs implānāmur
vōs implānāminī
eī / eae / ea implānantur
Indicātīvus imperfectum
ego implānābar
tū implānābāris
is / ea / id implānābātur
nōs implānābāmur
vōs implānābāminī
eī / eae / ea implānābantur
Indicātīvus futūrum
ego implānābor
tū implānāberis
is / ea / id implānābitur
nōs implānābimur
vōs implānābiminī
eī / eae / ea implānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego implāner
tū implānēris
is / ea / id implānētur
nōs implānēmur
vōs implānēminī
eī / eae / ea implānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego implānārer
tū implānārēris
is / ea / id implānārētur
nōs implānārēmur
vōs implānārēminī
eī / eae / ea implānārentur
Imperātīvus praesēns
tū implānāre
vōs implānāminī
Imperātīvus futūrum
tū implānātor
is / ea / id implānātor
eī / eae / ea implānantor
Īnfīnītīvus praesēns
— implānārī
Īnfīnītīvus perfectum
— implānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— implānātum īrī
Participium perfectum
— implānātus
Participium futūrum
— implānandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary