HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← implano — definición

Conjugation of implano

Regular CEFR B1
/[ɪmˈpɫaː.noː]/

to deceive, delude Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego implānō
implānās
is / ea / id implānat
nōs implānāmus
vōs implānātis
eī / eae / ea implānant
Indicātīvus imperfectum
ego implānābam
implānābās
is / ea / id implānābat
nōs implānābāmus
vōs implānābātis
eī / eae / ea implānābant
Indicātīvus futūrum
ego implānābō
implānābis
is / ea / id implānābit
nōs implānābimus
vōs implānābitis
eī / eae / ea implānābunt
Indicātīvus perfectum
ego implānāvī
implānāvistī
is / ea / id implānāvit
nōs implānāvimus
vōs implānāvistis
eī / eae / ea implānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego implānāveram
implānāverās
is / ea / id implānāverat
nōs implānāverāmus
vōs implānāverātis
eī / eae / ea implānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego implānāverō
implānāveris
is / ea / id implānāverit
nōs implānāverimus
vōs implānāveritis
eī / eae / ea implānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego implānem
implānēs
is / ea / id implānet
nōs implānēmus
vōs implānētis
eī / eae / ea implānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego implānārem
implānārēs
is / ea / id implānāret
nōs implānārēmus
vōs implānārētis
eī / eae / ea implānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego implānāverim
implānāverīs
is / ea / id implānāverit
nōs implānāverīmus
vōs implānāverītis
eī / eae / ea implānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego implānāvissem
implānāvissēs
is / ea / id implānāvisset
nōs implānāvissēmus
vōs implānāvissētis
eī / eae / ea implānāvissent
Imperātīvus praesēns
implānā
vōs implānāte
Imperātīvus futūrum
implānātō
is / ea / id implānātō
vōs implānātōte
eī / eae / ea implānantō
Īnfīnītīvus praesēns
implānāre
Īnfīnītīvus perfectum
implānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
implānātūrum esse
Participium praesēns
implānāns
Participium futūrum
implānātūrus
Gerundium (genitīvus)
implānandī
Gerundium (datīvus)
implānandō
Gerundium (accūsātīvus)
implānandum
Gerundium (ablātīvus)
implānandō
Supīnum (accūsātīvus)
implānātum
Supīnum (ablātīvus)
implānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego implānor
implānāris
is / ea / id implānātur
nōs implānāmur
vōs implānāminī
eī / eae / ea implānantur
Indicātīvus imperfectum
ego implānābar
implānābāris
is / ea / id implānābātur
nōs implānābāmur
vōs implānābāminī
eī / eae / ea implānābantur
Indicātīvus futūrum
ego implānābor
implānāberis
is / ea / id implānābitur
nōs implānābimur
vōs implānābiminī
eī / eae / ea implānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego implāner
implānēris
is / ea / id implānētur
nōs implānēmur
vōs implānēminī
eī / eae / ea implānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego implānārer
implānārēris
is / ea / id implānārētur
nōs implānārēmur
vōs implānārēminī
eī / eae / ea implānārentur
Imperātīvus praesēns
implānāre
vōs implānāminī
Imperātīvus futūrum
implānātor
is / ea / id implānātor
eī / eae / ea implānantor
Īnfīnītīvus praesēns
implānārī
Īnfīnītīvus perfectum
implānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
implānātum īrī
Participium perfectum
implānātus
Participium futūrum
implānandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary