HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impetrio — definition

Conjugation of impetrio

Regular CEFR B2
[ɪmˈpɛ.tri.oː]

to seek to obtain through omens, to inquire about by consulting auspices Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impetriō
tū impetrīs
is / ea / id impetrit
nōs impetrīmus
vōs impetrītis
eī / eae / ea impetriunt
Indicātīvus imperfectum
ego impetriēbam
tū impetriēbās
is / ea / id impetriēbat
nōs impetriēbāmus
vōs impetriēbātis
eī / eae / ea impetriēbant
Indicātīvus futūrum
ego impetriam
tū impetriēs
is / ea / id impetriet
nōs impetriēmus
vōs impetriētis
eī / eae / ea impetrient
Coniūnctīvus praesēns
ego impetriam
tū impetriās
is / ea / id impetriat
nōs impetriāmus
vōs impetriātis
eī / eae / ea impetriant
Coniūnctīvus imperfectum
ego impetrīrem
tū impetrīrēs
is / ea / id impetrīret
nōs impetrīrēmus
vōs impetrīrētis
eī / eae / ea impetrīrent
Imperātīvus praesēns
tū impetrī
vōs impetrīte
Imperātīvus futūrum
tū impetrītō
is / ea / id impetrītō
vōs impetrītōte
eī / eae / ea impetriuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— impetrīre
Īnfīnītīvus perfectum
— impetrītūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— impetrītūrum esse
Participium praesēns
— impetriēns
Participium futūrum
— impetrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— impetriendī
Gerundium (datīvus)
— impetriendō
Gerundium (accūsātīvus)
— impetriendum
Gerundium (ablātīvus)
— impetriendō
Supīnum (accūsātīvus)
— impetrītum
Supīnum (ablātīvus)
— impetrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impetrior
tū impetrīris
is / ea / id impetrītur
nōs impetrīmur
vōs impetrīminī
eī / eae / ea impetriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego impetriēbar
tū impetriēbāris
is / ea / id impetriēbātur
nōs impetriēbāmur
vōs impetriēbāminī
eī / eae / ea impetriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego impetriar
tū impetriēris
is / ea / id impetriētur
nōs impetriēmur
vōs impetriēminī
eī / eae / ea impetrientur
Coniūnctīvus praesēns
ego impetriar
tū impetriāris
is / ea / id impetriātur
nōs impetriāmur
vōs impetriāminī
eī / eae / ea impetriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impetrīrer
tū impetrīrēris
is / ea / id impetrīrētur
nōs impetrīrēmur
vōs impetrīrēminī
eī / eae / ea impetrīrentur
Imperātīvus praesēns
tū impetrīre
vōs impetrīminī
Imperātīvus futūrum
tū impetrītor
is / ea / id impetrītor
eī / eae / ea impetriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— impetrīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— impetrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— impetrītum īrī
Participium perfectum
— impetrītus
Participium futūrum
— impetriendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary