Conjugation of impetrio
/[ɪmˈpɛ.tri.oː]/to seek to obtain through omens, to inquire about by consulting auspices Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impetriō |
| tū | impetrīs |
| is / ea / id | impetrit |
| nōs | impetrīmus |
| vōs | impetrītis |
| eī / eae / ea | impetriunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impetriēbam |
| tū | impetriēbās |
| is / ea / id | impetriēbat |
| nōs | impetriēbāmus |
| vōs | impetriēbātis |
| eī / eae / ea | impetriēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | impetriam |
| tū | impetriēs |
| is / ea / id | impetriet |
| nōs | impetriēmus |
| vōs | impetriētis |
| eī / eae / ea | impetrient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impetriam |
| tū | impetriās |
| is / ea / id | impetriat |
| nōs | impetriāmus |
| vōs | impetriātis |
| eī / eae / ea | impetriant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impetrīrem |
| tū | impetrīrēs |
| is / ea / id | impetrīret |
| nōs | impetrīrēmus |
| vōs | impetrīrētis |
| eī / eae / ea | impetrīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | impetrī |
| vōs | impetrīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | impetrītō |
| is / ea / id | impetrītō |
| vōs | impetrītōte |
| eī / eae / ea | impetriuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impetrīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | impetrītūrum fuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impetrītūrum esse |
Participium praesēns
| — | impetriēns |
Participium futūrum
| — | impetrītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | impetriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | impetriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | impetriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | impetriendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | impetrītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | impetrītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impetrior |
| tū | impetrīris |
| is / ea / id | impetrītur |
| nōs | impetrīmur |
| vōs | impetrīminī |
| eī / eae / ea | impetriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impetriēbar |
| tū | impetriēbāris |
| is / ea / id | impetriēbātur |
| nōs | impetriēbāmur |
| vōs | impetriēbāminī |
| eī / eae / ea | impetriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | impetriar |
| tū | impetriēris |
| is / ea / id | impetriētur |
| nōs | impetriēmur |
| vōs | impetriēminī |
| eī / eae / ea | impetrientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impetriar |
| tū | impetriāris |
| is / ea / id | impetriātur |
| nōs | impetriāmur |
| vōs | impetriāminī |
| eī / eae / ea | impetriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impetrīrer |
| tū | impetrīrēris |
| is / ea / id | impetrīrētur |
| nōs | impetrīrēmur |
| vōs | impetrīrēminī |
| eī / eae / ea | impetrīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | impetrīre |
| vōs | impetrīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | impetrītor |
| is / ea / id | impetrītor |
| eī / eae / ea | impetriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impetrīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | impetrītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impetrītum īrī |
Participium perfectum
| — | impetrītus |
Participium futūrum
| — | impetriendus |