Conjugation of impedio
[ɪmˈpɛ.di.oː]to hinder, impede, prevent, obstruct, hamper, thwart Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impediō |
| tū | impedīs |
| is / ea / id | impedit |
| nōs | impedīmus |
| vōs | impedītis |
| eī / eae / ea | impediunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impediēbam |
| tū | impediēbās |
| is / ea / id | impediēbat |
| nōs | impediēbāmus |
| vōs | impediēbātis |
| eī / eae / ea | impediēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | impediam |
| tū | impediēs |
| is / ea / id | impediet |
| nōs | impediēmus |
| vōs | impediētis |
| eī / eae / ea | impedient |
Indicātīvus perfectum
| ego | impedīvī |
| tū | impedīvistī |
| is / ea / id | impedīvit |
| nōs | impedīvimus |
| vōs | impedīvistis |
| eī / eae / ea | impedīvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | impedīveram |
| tū | impedīverās |
| is / ea / id | impedīverat |
| nōs | impedīverāmus |
| vōs | impedīverātis |
| eī / eae / ea | impedīverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | impedīverō |
| tū | impedīveris |
| is / ea / id | impedīverit |
| nōs | impedīverimus |
| vōs | impedīveritis |
| eī / eae / ea | impedīverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impediam |
| tū | impediās |
| is / ea / id | impediat |
| nōs | impediāmus |
| vōs | impediātis |
| eī / eae / ea | impediant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impedīrem |
| tū | impedīrēs |
| is / ea / id | impedīret |
| nōs | impedīrēmus |
| vōs | impedīrētis |
| eī / eae / ea | impedīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | impedīverim |
| tū | impedīverīs |
| is / ea / id | impedīverit |
| nōs | impedīverīmus |
| vōs | impedīverītis |
| eī / eae / ea | impedīverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | impedīvissem |
| tū | impedīvissēs |
| is / ea / id | impedīvisset |
| nōs | impedīvissēmus |
| vōs | impedīvissētis |
| eī / eae / ea | impedīvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | impedī |
| vōs | impedīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | impedītō |
| is / ea / id | impedītō |
| vōs | impedītōte |
| eī / eae / ea | impediuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impedīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | impedīvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impedītūrum esse |
Participium praesēns
| — | impediēns |
Participium futūrum
| — | impedītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | impediendī |
Gerundium (datīvus)
| — | impediendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | impediendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | impediendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | impedītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | impedītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impedior |
| tū | impedīris |
| is / ea / id | impedītur |
| nōs | impedīmur |
| vōs | impedīminī |
| eī / eae / ea | impediuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impediēbar |
| tū | impediēbāris |
| is / ea / id | impediēbātur |
| nōs | impediēbāmur |
| vōs | impediēbāminī |
| eī / eae / ea | impediēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | impediar |
| tū | impediēris |
| is / ea / id | impediētur |
| nōs | impediēmur |
| vōs | impediēminī |
| eī / eae / ea | impedientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impediar |
| tū | impediāris |
| is / ea / id | impediātur |
| nōs | impediāmur |
| vōs | impediāminī |
| eī / eae / ea | impediantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impedīrer |
| tū | impedīrēris |
| is / ea / id | impedīrētur |
| nōs | impedīrēmur |
| vōs | impedīrēminī |
| eī / eae / ea | impedīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | impedīre |
| vōs | impedīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | impedītor |
| is / ea / id | impedītor |
| eī / eae / ea | impediuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impedīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | impedītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impedītum īrī |
Participium perfectum
| — | impedītus |
Participium futūrum
| — | impediendus |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.