HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← habilito — definition

Conjugation of habilito

Regular CEFR B2
[haˈbɪ.lɪ.toː]

to enable, to make able Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego habilitō
tū habilitās
is / ea / id habilitat
nōs habilitāmus
vōs habilitātis
eī / eae / ea habilitant
Indicātīvus imperfectum
ego habilitābam
tū habilitābās
is / ea / id habilitābat
nōs habilitābāmus
vōs habilitābātis
eī / eae / ea habilitābant
Indicātīvus futūrum
ego habilitābō
tū habilitābis
is / ea / id habilitābit
nōs habilitābimus
vōs habilitābitis
eī / eae / ea habilitābunt
Indicātīvus perfectum
ego habilitāvī
tū habilitāvistī
is / ea / id habilitāvit
nōs habilitāvimus
vōs habilitāvistis
eī / eae / ea habilitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego habilitāveram
tū habilitāverās
is / ea / id habilitāverat
nōs habilitāverāmus
vōs habilitāverātis
eī / eae / ea habilitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego habilitāverō
tū habilitāveris
is / ea / id habilitāverit
nōs habilitāverimus
vōs habilitāveritis
eī / eae / ea habilitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego habilitem
tū habilitēs
is / ea / id habilitet
nōs habilitēmus
vōs habilitētis
eī / eae / ea habilitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego habilitārem
tū habilitārēs
is / ea / id habilitāret
nōs habilitārēmus
vōs habilitārētis
eī / eae / ea habilitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego habilitāverim
tū habilitāverīs
is / ea / id habilitāverit
nōs habilitāverīmus
vōs habilitāverītis
eī / eae / ea habilitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego habilitāvissem
tū habilitāvissēs
is / ea / id habilitāvisset
nōs habilitāvissēmus
vōs habilitāvissētis
eī / eae / ea habilitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū habilitā
vōs habilitāte
Imperātīvus futūrum
tū habilitātō
is / ea / id habilitātō
vōs habilitātōte
eī / eae / ea habilitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— habilitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— habilitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— habilitātūrum esse
Participium praesēns
— habilitāns
Participium futūrum
— habilitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— habilitandī
Gerundium (datīvus)
— habilitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— habilitandum
Gerundium (ablātīvus)
— habilitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— habilitātum
Supīnum (ablātīvus)
— habilitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego habilitor
tū habilitāris
is / ea / id habilitātur
nōs habilitāmur
vōs habilitāminī
eī / eae / ea habilitantur
Indicātīvus imperfectum
ego habilitābar
tū habilitābāris
is / ea / id habilitābātur
nōs habilitābāmur
vōs habilitābāminī
eī / eae / ea habilitābantur
Indicātīvus futūrum
ego habilitābor
tū habilitāberis
is / ea / id habilitābitur
nōs habilitābimur
vōs habilitābiminī
eī / eae / ea habilitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego habiliter
tū habilitēris
is / ea / id habilitētur
nōs habilitēmur
vōs habilitēminī
eī / eae / ea habilitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego habilitārer
tū habilitārēris
is / ea / id habilitārētur
nōs habilitārēmur
vōs habilitārēminī
eī / eae / ea habilitārentur
Imperātīvus praesēns
tū habilitāre
vōs habilitāminī
Imperātīvus futūrum
tū habilitātor
is / ea / id habilitātor
eī / eae / ea habilitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— habilitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— habilitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— habilitātum īrī
Participium perfectum
— habilitātus
Participium futūrum
— habilitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary