HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← habilito — definición

Conjugation of habilito

Regular CEFR B2
/[haˈbɪ.lɪ.toː]/

to enable, to make able Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego habilitō
habilitās
is / ea / id habilitat
nōs habilitāmus
vōs habilitātis
eī / eae / ea habilitant
Indicātīvus imperfectum
ego habilitābam
habilitābās
is / ea / id habilitābat
nōs habilitābāmus
vōs habilitābātis
eī / eae / ea habilitābant
Indicātīvus futūrum
ego habilitābō
habilitābis
is / ea / id habilitābit
nōs habilitābimus
vōs habilitābitis
eī / eae / ea habilitābunt
Indicātīvus perfectum
ego habilitāvī
habilitāvistī
is / ea / id habilitāvit
nōs habilitāvimus
vōs habilitāvistis
eī / eae / ea habilitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego habilitāveram
habilitāverās
is / ea / id habilitāverat
nōs habilitāverāmus
vōs habilitāverātis
eī / eae / ea habilitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego habilitāverō
habilitāveris
is / ea / id habilitāverit
nōs habilitāverimus
vōs habilitāveritis
eī / eae / ea habilitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego habilitem
habilitēs
is / ea / id habilitet
nōs habilitēmus
vōs habilitētis
eī / eae / ea habilitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego habilitārem
habilitārēs
is / ea / id habilitāret
nōs habilitārēmus
vōs habilitārētis
eī / eae / ea habilitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego habilitāverim
habilitāverīs
is / ea / id habilitāverit
nōs habilitāverīmus
vōs habilitāverītis
eī / eae / ea habilitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego habilitāvissem
habilitāvissēs
is / ea / id habilitāvisset
nōs habilitāvissēmus
vōs habilitāvissētis
eī / eae / ea habilitāvissent
Imperātīvus praesēns
habilitā
vōs habilitāte
Imperātīvus futūrum
habilitātō
is / ea / id habilitātō
vōs habilitātōte
eī / eae / ea habilitantō
Īnfīnītīvus praesēns
habilitāre
Īnfīnītīvus perfectum
habilitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
habilitātūrum esse
Participium praesēns
habilitāns
Participium futūrum
habilitātūrus
Gerundium (genitīvus)
habilitandī
Gerundium (datīvus)
habilitandō
Gerundium (accūsātīvus)
habilitandum
Gerundium (ablātīvus)
habilitandō
Supīnum (accūsātīvus)
habilitātum
Supīnum (ablātīvus)
habilitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego habilitor
habilitāris
is / ea / id habilitātur
nōs habilitāmur
vōs habilitāminī
eī / eae / ea habilitantur
Indicātīvus imperfectum
ego habilitābar
habilitābāris
is / ea / id habilitābātur
nōs habilitābāmur
vōs habilitābāminī
eī / eae / ea habilitābantur
Indicātīvus futūrum
ego habilitābor
habilitāberis
is / ea / id habilitābitur
nōs habilitābimur
vōs habilitābiminī
eī / eae / ea habilitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego habiliter
habilitēris
is / ea / id habilitētur
nōs habilitēmur
vōs habilitēminī
eī / eae / ea habilitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego habilitārer
habilitārēris
is / ea / id habilitārētur
nōs habilitārēmur
vōs habilitārēminī
eī / eae / ea habilitārentur
Imperātīvus praesēns
habilitāre
vōs habilitāminī
Imperātīvus futūrum
habilitātor
is / ea / id habilitātor
eī / eae / ea habilitantor
Īnfīnītīvus praesēns
habilitārī
Īnfīnītīvus perfectum
habilitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
habilitātum īrī
Participium perfectum
habilitātus
Participium futūrum
habilitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary