HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← haesito — definición

Conjugation of haesito

Regular CEFR B1
/[ˈhae̯.sɪ.toː]/

to hesitate; to be uncertain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego haesitō
haesitās
is / ea / id haesitat
nōs haesitāmus
vōs haesitātis
eī / eae / ea haesitant
Indicātīvus imperfectum
ego haesitābam
haesitābās
is / ea / id haesitābat
nōs haesitābāmus
vōs haesitābātis
eī / eae / ea haesitābant
Indicātīvus futūrum
ego haesitābō
haesitābis
is / ea / id haesitābit
nōs haesitābimus
vōs haesitābitis
eī / eae / ea haesitābunt
Indicātīvus perfectum
ego haesitāvī
haesitāvistī
is / ea / id haesitāvit
nōs haesitāvimus
vōs haesitāvistis
eī / eae / ea haesitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego haesitāveram
haesitāverās
is / ea / id haesitāverat
nōs haesitāverāmus
vōs haesitāverātis
eī / eae / ea haesitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego haesitāverō
haesitāveris
is / ea / id haesitāverit
nōs haesitāverimus
vōs haesitāveritis
eī / eae / ea haesitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego haesitem
haesitēs
is / ea / id haesitet
nōs haesitēmus
vōs haesitētis
eī / eae / ea haesitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego haesitārem
haesitārēs
is / ea / id haesitāret
nōs haesitārēmus
vōs haesitārētis
eī / eae / ea haesitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego haesitāverim
haesitāverīs
is / ea / id haesitāverit
nōs haesitāverīmus
vōs haesitāverītis
eī / eae / ea haesitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego haesitāvissem
haesitāvissēs
is / ea / id haesitāvisset
nōs haesitāvissēmus
vōs haesitāvissētis
eī / eae / ea haesitāvissent
Imperātīvus praesēns
haesitā
vōs haesitāte
Imperātīvus futūrum
haesitātō
is / ea / id haesitātō
vōs haesitātōte
eī / eae / ea haesitantō
Īnfīnītīvus praesēns
haesitāre
Īnfīnītīvus perfectum
haesitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
haesitātūrum esse
Participium praesēns
haesitāns
Participium futūrum
haesitātūrus
Gerundium (genitīvus)
haesitandī
Gerundium (datīvus)
haesitandō
Gerundium (accūsātīvus)
haesitandum
Gerundium (ablātīvus)
haesitandō
Supīnum (accūsātīvus)
haesitātum
Supīnum (ablātīvus)
haesitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego haesitor
haesitāris
is / ea / id haesitātur
nōs haesitāmur
vōs haesitāminī
eī / eae / ea haesitantur
Indicātīvus imperfectum
ego haesitābar
haesitābāris
is / ea / id haesitābātur
nōs haesitābāmur
vōs haesitābāminī
eī / eae / ea haesitābantur
Indicātīvus futūrum
ego haesitābor
haesitāberis
is / ea / id haesitābitur
nōs haesitābimur
vōs haesitābiminī
eī / eae / ea haesitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego haesiter
haesitēris
is / ea / id haesitētur
nōs haesitēmur
vōs haesitēminī
eī / eae / ea haesitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego haesitārer
haesitārēris
is / ea / id haesitārētur
nōs haesitārēmur
vōs haesitārēminī
eī / eae / ea haesitārentur
Imperātīvus praesēns
haesitāre
vōs haesitāminī
Imperātīvus futūrum
haesitātor
is / ea / id haesitātor
eī / eae / ea haesitantor
Īnfīnītīvus praesēns
haesitārī
Īnfīnītīvus perfectum
haesitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
haesitātum īrī
Participium perfectum
haesitātus
Participium futūrum
haesitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary