HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← haesito — definition

Conjugation of haesito

Regular CEFR B1
[ˈhae̯.sɪ.toː]

to hesitate; to be uncertain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego haesitō
tū haesitās
is / ea / id haesitat
nōs haesitāmus
vōs haesitātis
eī / eae / ea haesitant
Indicātīvus imperfectum
ego haesitābam
tū haesitābās
is / ea / id haesitābat
nōs haesitābāmus
vōs haesitābātis
eī / eae / ea haesitābant
Indicātīvus futūrum
ego haesitābō
tū haesitābis
is / ea / id haesitābit
nōs haesitābimus
vōs haesitābitis
eī / eae / ea haesitābunt
Indicātīvus perfectum
ego haesitāvī
tū haesitāvistī
is / ea / id haesitāvit
nōs haesitāvimus
vōs haesitāvistis
eī / eae / ea haesitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego haesitāveram
tū haesitāverās
is / ea / id haesitāverat
nōs haesitāverāmus
vōs haesitāverātis
eī / eae / ea haesitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego haesitāverō
tū haesitāveris
is / ea / id haesitāverit
nōs haesitāverimus
vōs haesitāveritis
eī / eae / ea haesitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego haesitem
tū haesitēs
is / ea / id haesitet
nōs haesitēmus
vōs haesitētis
eī / eae / ea haesitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego haesitārem
tū haesitārēs
is / ea / id haesitāret
nōs haesitārēmus
vōs haesitārētis
eī / eae / ea haesitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego haesitāverim
tū haesitāverīs
is / ea / id haesitāverit
nōs haesitāverīmus
vōs haesitāverītis
eī / eae / ea haesitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego haesitāvissem
tū haesitāvissēs
is / ea / id haesitāvisset
nōs haesitāvissēmus
vōs haesitāvissētis
eī / eae / ea haesitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū haesitā
vōs haesitāte
Imperātīvus futūrum
tū haesitātō
is / ea / id haesitātō
vōs haesitātōte
eī / eae / ea haesitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— haesitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— haesitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— haesitātūrum esse
Participium praesēns
— haesitāns
Participium futūrum
— haesitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— haesitandī
Gerundium (datīvus)
— haesitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— haesitandum
Gerundium (ablātīvus)
— haesitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— haesitātum
Supīnum (ablātīvus)
— haesitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego haesitor
tū haesitāris
is / ea / id haesitātur
nōs haesitāmur
vōs haesitāminī
eī / eae / ea haesitantur
Indicātīvus imperfectum
ego haesitābar
tū haesitābāris
is / ea / id haesitābātur
nōs haesitābāmur
vōs haesitābāminī
eī / eae / ea haesitābantur
Indicātīvus futūrum
ego haesitābor
tū haesitāberis
is / ea / id haesitābitur
nōs haesitābimur
vōs haesitābiminī
eī / eae / ea haesitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego haesiter
tū haesitēris
is / ea / id haesitētur
nōs haesitēmur
vōs haesitēminī
eī / eae / ea haesitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego haesitārer
tū haesitārēris
is / ea / id haesitārētur
nōs haesitārēmur
vōs haesitārēminī
eī / eae / ea haesitārentur
Imperātīvus praesēns
tū haesitāre
vōs haesitāminī
Imperātīvus futūrum
tū haesitātor
is / ea / id haesitātor
eī / eae / ea haesitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— haesitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— haesitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— haesitātum īrī
Participium perfectum
— haesitātus
Participium futūrum
— haesitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary