Conjugation of habiturio
/[ha.bɪˈtʊ.ri.oː]/to desire to have, long for the possession of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | habituriō |
| tū | habiturīs |
| is / ea / id | habiturit |
| nōs | habiturīmus |
| vōs | habiturītis |
| eī / eae / ea | habituriunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | habituriēbam |
| tū | habituriēbās |
| is / ea / id | habituriēbat |
| nōs | habituriēbāmus |
| vōs | habituriēbātis |
| eī / eae / ea | habituriēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | habituriam |
| tū | habituriēs |
| is / ea / id | habituriet |
| nōs | habituriēmus |
| vōs | habituriētis |
| eī / eae / ea | habiturient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | habituriam |
| tū | habituriās |
| is / ea / id | habituriat |
| nōs | habituriāmus |
| vōs | habituriātis |
| eī / eae / ea | habituriant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | habiturīrem |
| tū | habiturīrēs |
| is / ea / id | habiturīret |
| nōs | habiturīrēmus |
| vōs | habiturīrētis |
| eī / eae / ea | habiturīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | habiturī |
| vōs | habiturīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | habiturītō |
| is / ea / id | habiturītō |
| vōs | habiturītōte |
| eī / eae / ea | habituriuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | habiturīre |
Participium praesēns
| — | habituriēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | habituriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | habituriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | habituriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | habituriendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | habiturior |
| tū | habiturīris |
| is / ea / id | habiturītur |
| nōs | habiturīmur |
| vōs | habiturīminī |
| eī / eae / ea | habituriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | habituriēbar |
| tū | habituriēbāris |
| is / ea / id | habituriēbātur |
| nōs | habituriēbāmur |
| vōs | habituriēbāminī |
| eī / eae / ea | habituriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | habituriar |
| tū | habituriēris |
| is / ea / id | habituriētur |
| nōs | habituriēmur |
| vōs | habituriēminī |
| eī / eae / ea | habiturientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | habituriar |
| tū | habituriāris |
| is / ea / id | habituriātur |
| nōs | habituriāmur |
| vōs | habituriāminī |
| eī / eae / ea | habituriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | habiturīrer |
| tū | habiturīrēris |
| is / ea / id | habiturīrētur |
| nōs | habiturīrēmur |
| vōs | habiturīrēminī |
| eī / eae / ea | habiturīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | habiturīre |
| vōs | habiturīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | habiturītor |
| is / ea / id | habiturītor |
| eī / eae / ea | habituriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | habiturīrī |
Participium futūrum
| — | habituriendus |