HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissaepio — definition

Conjugation of dissaepio

Regular CEFR B2
[dɪsˈsae̯.pi.oː]

to separate off by a boundary, divide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissaepiō
tū dissaepīs
is / ea / id dissaepit
nōs dissaepīmus
vōs dissaepītis
eī / eae / ea dissaepiunt
Indicātīvus imperfectum
ego dissaepiēbam
tū dissaepiēbās
is / ea / id dissaepiēbat
nōs dissaepiēbāmus
vōs dissaepiēbātis
eī / eae / ea dissaepiēbant
Indicātīvus futūrum
ego dissaepiam
tū dissaepiēs
is / ea / id dissaepiet
nōs dissaepiēmus
vōs dissaepiētis
eī / eae / ea dissaepient
Indicātīvus perfectum
ego dissaepsī
tū dissaepsistī
is / ea / id dissaepsit
nōs dissaepsimus
vōs dissaepsistis
eī / eae / ea dissaepsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissaepseram
tū dissaepserās
is / ea / id dissaepserat
nōs dissaepserāmus
vōs dissaepserātis
eī / eae / ea dissaepserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissaepserō
tū dissaepseris
is / ea / id dissaepserit
nōs dissaepserimus
vōs dissaepseritis
eī / eae / ea dissaepserint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissaepiam
tū dissaepiās
is / ea / id dissaepiat
nōs dissaepiāmus
vōs dissaepiātis
eī / eae / ea dissaepiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissaepīrem
tū dissaepīrēs
is / ea / id dissaepīret
nōs dissaepīrēmus
vōs dissaepīrētis
eī / eae / ea dissaepīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissaepserim
tū dissaepserīs
is / ea / id dissaepserit
nōs dissaepserīmus
vōs dissaepserītis
eī / eae / ea dissaepserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissaepsissem
tū dissaepsissēs
is / ea / id dissaepsisset
nōs dissaepsissēmus
vōs dissaepsissētis
eī / eae / ea dissaepsissent
Imperātīvus praesēns
tū dissaepī
vōs dissaepīte
Imperātīvus futūrum
tū dissaepītō
is / ea / id dissaepītō
vōs dissaepītōte
eī / eae / ea dissaepiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissaepīre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissaepsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissaeptūrum esse
Participium praesēns
— dissaepiēns
Participium futūrum
— dissaeptūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissaepiendī
Gerundium (datīvus)
— dissaepiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissaepiendum
Gerundium (ablātīvus)
— dissaepiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissaeptum
Supīnum (ablātīvus)
— dissaeptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissaepior
tū dissaepīris
is / ea / id dissaepītur
nōs dissaepīmur
vōs dissaepīminī
eī / eae / ea dissaepiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dissaepiēbar
tū dissaepiēbāris
is / ea / id dissaepiēbātur
nōs dissaepiēbāmur
vōs dissaepiēbāminī
eī / eae / ea dissaepiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dissaepiar
tū dissaepiēris
is / ea / id dissaepiētur
nōs dissaepiēmur
vōs dissaepiēminī
eī / eae / ea dissaepientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissaepiar
tū dissaepiāris
is / ea / id dissaepiātur
nōs dissaepiāmur
vōs dissaepiāminī
eī / eae / ea dissaepiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissaepīrer
tū dissaepīrēris
is / ea / id dissaepīrētur
nōs dissaepīrēmur
vōs dissaepīrēminī
eī / eae / ea dissaepīrentur
Imperātīvus praesēns
tū dissaepīre
vōs dissaepīminī
Imperātīvus futūrum
tū dissaepītor
is / ea / id dissaepītor
eī / eae / ea dissaepiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissaepīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissaeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissaeptum īrī
Participium perfectum
— dissaeptus
Participium futūrum
— dissaepiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary