Conjugation of dissaepio
/[dɪsˈsae̯.pi.oː]/to separate off by a boundary, divide Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissaepiō |
| tū | dissaepīs |
| is / ea / id | dissaepit |
| nōs | dissaepīmus |
| vōs | dissaepītis |
| eī / eae / ea | dissaepiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissaepiēbam |
| tū | dissaepiēbās |
| is / ea / id | dissaepiēbat |
| nōs | dissaepiēbāmus |
| vōs | dissaepiēbātis |
| eī / eae / ea | dissaepiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissaepiam |
| tū | dissaepiēs |
| is / ea / id | dissaepiet |
| nōs | dissaepiēmus |
| vōs | dissaepiētis |
| eī / eae / ea | dissaepient |
Indicātīvus perfectum
| ego | dissaepsī |
| tū | dissaepsistī |
| is / ea / id | dissaepsit |
| nōs | dissaepsimus |
| vōs | dissaepsistis |
| eī / eae / ea | dissaepsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dissaepseram |
| tū | dissaepserās |
| is / ea / id | dissaepserat |
| nōs | dissaepserāmus |
| vōs | dissaepserātis |
| eī / eae / ea | dissaepserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dissaepserō |
| tū | dissaepseris |
| is / ea / id | dissaepserit |
| nōs | dissaepserimus |
| vōs | dissaepseritis |
| eī / eae / ea | dissaepserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissaepiam |
| tū | dissaepiās |
| is / ea / id | dissaepiat |
| nōs | dissaepiāmus |
| vōs | dissaepiātis |
| eī / eae / ea | dissaepiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissaepīrem |
| tū | dissaepīrēs |
| is / ea / id | dissaepīret |
| nōs | dissaepīrēmus |
| vōs | dissaepīrētis |
| eī / eae / ea | dissaepīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dissaepserim |
| tū | dissaepserīs |
| is / ea / id | dissaepserit |
| nōs | dissaepserīmus |
| vōs | dissaepserītis |
| eī / eae / ea | dissaepserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dissaepsissem |
| tū | dissaepsissēs |
| is / ea / id | dissaepsisset |
| nōs | dissaepsissēmus |
| vōs | dissaepsissētis |
| eī / eae / ea | dissaepsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissaepī |
| vōs | dissaepīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissaepītō |
| is / ea / id | dissaepītō |
| vōs | dissaepītōte |
| eī / eae / ea | dissaepiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissaepīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissaepsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissaeptūrum esse |
Participium praesēns
| — | dissaepiēns |
Participium futūrum
| — | dissaeptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dissaepiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dissaepiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dissaepiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dissaepiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dissaeptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dissaeptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dissaepior |
| tū | dissaepīris |
| is / ea / id | dissaepītur |
| nōs | dissaepīmur |
| vōs | dissaepīminī |
| eī / eae / ea | dissaepiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dissaepiēbar |
| tū | dissaepiēbāris |
| is / ea / id | dissaepiēbātur |
| nōs | dissaepiēbāmur |
| vōs | dissaepiēbāminī |
| eī / eae / ea | dissaepiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dissaepiar |
| tū | dissaepiēris |
| is / ea / id | dissaepiētur |
| nōs | dissaepiēmur |
| vōs | dissaepiēminī |
| eī / eae / ea | dissaepientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dissaepiar |
| tū | dissaepiāris |
| is / ea / id | dissaepiātur |
| nōs | dissaepiāmur |
| vōs | dissaepiāminī |
| eī / eae / ea | dissaepiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dissaepīrer |
| tū | dissaepīrēris |
| is / ea / id | dissaepīrētur |
| nōs | dissaepīrēmur |
| vōs | dissaepīrēminī |
| eī / eae / ea | dissaepīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dissaepīre |
| vōs | dissaepīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dissaepītor |
| is / ea / id | dissaepītor |
| eī / eae / ea | dissaepiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dissaepīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dissaeptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dissaeptum īrī |
Participium perfectum
| — | dissaeptus |
Participium futūrum
| — | dissaepiendus |