HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disseco — definition

Conjugation of disseco

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.sɛ.koː]

to dissect, dismember Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissecō
tū dissecās
is / ea / id dissecat
nōs dissecāmus
vōs dissecātis
eī / eae / ea dissecant
Indicātīvus imperfectum
ego dissecābam
tū dissecābās
is / ea / id dissecābat
nōs dissecābāmus
vōs dissecābātis
eī / eae / ea dissecābant
Indicātīvus futūrum
ego dissecābō
tū dissecābis
is / ea / id dissecābit
nōs dissecābimus
vōs dissecābitis
eī / eae / ea dissecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissecuī
tū dissecuistī
is / ea / id dissecuit
nōs dissecuimus
vōs dissecuistis
eī / eae / ea dissecuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissecueram
tū dissecuerās
is / ea / id dissecuerat
nōs dissecuerāmus
vōs dissecuerātis
eī / eae / ea dissecuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissecuerō
tū dissecueris
is / ea / id dissecuerit
nōs dissecuerimus
vōs dissecueritis
eī / eae / ea dissecuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissecem
tū dissecēs
is / ea / id dissecet
nōs dissecēmus
vōs dissecētis
eī / eae / ea dissecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissecārem
tū dissecārēs
is / ea / id dissecāret
nōs dissecārēmus
vōs dissecārētis
eī / eae / ea dissecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissecuerim
tū dissecuerīs
is / ea / id dissecuerit
nōs dissecuerīmus
vōs dissecuerītis
eī / eae / ea dissecuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissecuissem
tū dissecuissēs
is / ea / id dissecuisset
nōs dissecuissēmus
vōs dissecuissētis
eī / eae / ea dissecuissent
Imperātīvus praesēns
tū dissecā
vōs dissecāte
Imperātīvus futūrum
tū dissecātō
is / ea / id dissecātō
vōs dissecātōte
eī / eae / ea dissecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissecuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissectūrum esse
Participium praesēns
— dissecāns
Participium futūrum
— dissectūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissecandī
Gerundium (datīvus)
— dissecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissecandum
Gerundium (ablātīvus)
— dissecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissectum
Supīnum (ablātīvus)
— dissectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissecor
tū dissecāris
is / ea / id dissecātur
nōs dissecāmur
vōs dissecāminī
eī / eae / ea dissecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissecābar
tū dissecābāris
is / ea / id dissecābātur
nōs dissecābāmur
vōs dissecābāminī
eī / eae / ea dissecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissecābor
tū dissecāberis
is / ea / id dissecābitur
nōs dissecābimur
vōs dissecābiminī
eī / eae / ea dissecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissecer
tū dissecēris
is / ea / id dissecētur
nōs dissecēmur
vōs dissecēminī
eī / eae / ea dissecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissecārer
tū dissecārēris
is / ea / id dissecārētur
nōs dissecārēmur
vōs dissecārēminī
eī / eae / ea dissecārentur
Imperātīvus praesēns
tū dissecāre
vōs dissecāminī
Imperātīvus futūrum
tū dissecātor
is / ea / id dissecātor
eī / eae / ea dissecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissectum īrī
Participium perfectum
— dissectus
Participium futūrum
— dissecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary