HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissico — definición

Conjugation of dissico

Regular CEFR B1
/[ˈdɪs.sɪ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissicō
dissicās
is / ea / id dissicat
nōs dissicāmus
vōs dissicātis
eī / eae / ea dissicant
Indicātīvus imperfectum
ego dissicābam
dissicābās
is / ea / id dissicābat
nōs dissicābāmus
vōs dissicābātis
eī / eae / ea dissicābant
Indicātīvus futūrum
ego dissicābō
dissicābis
is / ea / id dissicābit
nōs dissicābimus
vōs dissicābitis
eī / eae / ea dissicābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissicāvī
dissicāvistī
is / ea / id dissicāvit
nōs dissicāvimus
vōs dissicāvistis
eī / eae / ea dissicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissicāveram
dissicāverās
is / ea / id dissicāverat
nōs dissicāverāmus
vōs dissicāverātis
eī / eae / ea dissicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissicāverō
dissicāveris
is / ea / id dissicāverit
nōs dissicāverimus
vōs dissicāveritis
eī / eae / ea dissicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissicem
dissicēs
is / ea / id dissicet
nōs dissicēmus
vōs dissicētis
eī / eae / ea dissicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissicārem
dissicārēs
is / ea / id dissicāret
nōs dissicārēmus
vōs dissicārētis
eī / eae / ea dissicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissicāverim
dissicāverīs
is / ea / id dissicāverit
nōs dissicāverīmus
vōs dissicāverītis
eī / eae / ea dissicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissicāvissem
dissicāvissēs
is / ea / id dissicāvisset
nōs dissicāvissēmus
vōs dissicāvissētis
eī / eae / ea dissicāvissent
Imperātīvus praesēns
dissicā
vōs dissicāte
Imperātīvus futūrum
dissicātō
is / ea / id dissicātō
vōs dissicātōte
eī / eae / ea dissicantō
Īnfīnītīvus praesēns
dissicāre
Īnfīnītīvus perfectum
dissicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dissicātūrum esse
Participium praesēns
dissicāns
Participium futūrum
dissicātūrus
Gerundium (genitīvus)
dissicandī
Gerundium (datīvus)
dissicandō
Gerundium (accūsātīvus)
dissicandum
Gerundium (ablātīvus)
dissicandō
Supīnum (accūsātīvus)
dissicātum
Supīnum (ablātīvus)
dissicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissicor
dissicāris
is / ea / id dissicātur
nōs dissicāmur
vōs dissicāminī
eī / eae / ea dissicantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissicābar
dissicābāris
is / ea / id dissicābātur
nōs dissicābāmur
vōs dissicābāminī
eī / eae / ea dissicābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissicābor
dissicāberis
is / ea / id dissicābitur
nōs dissicābimur
vōs dissicābiminī
eī / eae / ea dissicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissicer
dissicēris
is / ea / id dissicētur
nōs dissicēmur
vōs dissicēminī
eī / eae / ea dissicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissicārer
dissicārēris
is / ea / id dissicārētur
nōs dissicārēmur
vōs dissicārēminī
eī / eae / ea dissicārentur
Imperātīvus praesēns
dissicāre
vōs dissicāminī
Imperātīvus futūrum
dissicātor
is / ea / id dissicātor
eī / eae / ea dissicantor
Īnfīnītīvus praesēns
dissicārī
Īnfīnītīvus perfectum
dissicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dissicātum īrī
Participium perfectum
dissicātus
Participium futūrum
dissicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary