HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dissico — definition

Conjugation of dissico

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.sɪ.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dissicō
tū dissicās
is / ea / id dissicat
nōs dissicāmus
vōs dissicātis
eī / eae / ea dissicant
Indicātīvus imperfectum
ego dissicābam
tū dissicābās
is / ea / id dissicābat
nōs dissicābāmus
vōs dissicābātis
eī / eae / ea dissicābant
Indicātīvus futūrum
ego dissicābō
tū dissicābis
is / ea / id dissicābit
nōs dissicābimus
vōs dissicābitis
eī / eae / ea dissicābunt
Indicātīvus perfectum
ego dissicāvī
tū dissicāvistī
is / ea / id dissicāvit
nōs dissicāvimus
vōs dissicāvistis
eī / eae / ea dissicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dissicāveram
tū dissicāverās
is / ea / id dissicāverat
nōs dissicāverāmus
vōs dissicāverātis
eī / eae / ea dissicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dissicāverō
tū dissicāveris
is / ea / id dissicāverit
nōs dissicāverimus
vōs dissicāveritis
eī / eae / ea dissicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dissicem
tū dissicēs
is / ea / id dissicet
nōs dissicēmus
vōs dissicētis
eī / eae / ea dissicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissicārem
tū dissicārēs
is / ea / id dissicāret
nōs dissicārēmus
vōs dissicārētis
eī / eae / ea dissicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dissicāverim
tū dissicāverīs
is / ea / id dissicāverit
nōs dissicāverīmus
vōs dissicāverītis
eī / eae / ea dissicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dissicāvissem
tū dissicāvissēs
is / ea / id dissicāvisset
nōs dissicāvissēmus
vōs dissicāvissētis
eī / eae / ea dissicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dissicā
vōs dissicāte
Imperātīvus futūrum
tū dissicātō
is / ea / id dissicātō
vōs dissicātōte
eī / eae / ea dissicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dissicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dissicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissicātūrum esse
Participium praesēns
— dissicāns
Participium futūrum
— dissicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dissicandī
Gerundium (datīvus)
— dissicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dissicandum
Gerundium (ablātīvus)
— dissicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dissicātum
Supīnum (ablātīvus)
— dissicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dissicor
tū dissicāris
is / ea / id dissicātur
nōs dissicāmur
vōs dissicāminī
eī / eae / ea dissicantur
Indicātīvus imperfectum
ego dissicābar
tū dissicābāris
is / ea / id dissicābātur
nōs dissicābāmur
vōs dissicābāminī
eī / eae / ea dissicābantur
Indicātīvus futūrum
ego dissicābor
tū dissicāberis
is / ea / id dissicābitur
nōs dissicābimur
vōs dissicābiminī
eī / eae / ea dissicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dissicer
tū dissicēris
is / ea / id dissicētur
nōs dissicēmur
vōs dissicēminī
eī / eae / ea dissicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dissicārer
tū dissicārēris
is / ea / id dissicārētur
nōs dissicārēmur
vōs dissicārēminī
eī / eae / ea dissicārentur
Imperātīvus praesēns
tū dissicāre
vōs dissicāminī
Imperātīvus futūrum
tū dissicātor
is / ea / id dissicātor
eī / eae / ea dissicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dissicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dissicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dissicātum īrī
Participium perfectum
— dissicātus
Participium futūrum
— dissicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary