Conjugation of disserpo
/[dɪsˈsɛr.poː]/to creep about, to spread imperceptibly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disserpō |
| tū | disserpis |
| is / ea / id | disserpit |
| nōs | disserpimus |
| vōs | disserpitis |
| eī / eae / ea | disserpunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disserpēbam |
| tū | disserpēbās |
| is / ea / id | disserpēbat |
| nōs | disserpēbāmus |
| vōs | disserpēbātis |
| eī / eae / ea | disserpēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | disserpam |
| tū | disserpēs |
| is / ea / id | disserpet |
| nōs | disserpēmus |
| vōs | disserpētis |
| eī / eae / ea | disserpent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disserpam |
| tū | disserpās |
| is / ea / id | disserpat |
| nōs | disserpāmus |
| vōs | disserpātis |
| eī / eae / ea | disserpant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disserperem |
| tū | disserperēs |
| is / ea / id | disserperet |
| nōs | disserperēmus |
| vōs | disserperētis |
| eī / eae / ea | disserperent |
Imperātīvus praesēns
| tū | disserpe |
| vōs | disserpite |
Imperātīvus futūrum
| tū | disserpitō |
| is / ea / id | disserpitō |
| vōs | disserpitōte |
| eī / eae / ea | disserpuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disserpere |
Participium praesēns
| — | disserpēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | disserpendī |
Gerundium (datīvus)
| — | disserpendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | disserpendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | disserpendō |