Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disrumpō |
| tū | disrumpis |
| is / ea / id | disrumpit |
| nōs | disrumpimus |
| vōs | disrumpitis |
| eī / eae / ea | disrumpunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disrumpēbam |
| tū | disrumpēbās |
| is / ea / id | disrumpēbat |
| nōs | disrumpēbāmus |
| vōs | disrumpēbātis |
| eī / eae / ea | disrumpēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | disrumpam |
| tū | disrumpēs |
| is / ea / id | disrumpet |
| nōs | disrumpēmus |
| vōs | disrumpētis |
| eī / eae / ea | disrumpent |
Indicātīvus perfectum
| ego | disrūpī |
| tū | disrūpistī |
| is / ea / id | disrūpit |
| nōs | disrūpimus |
| vōs | disrūpistis |
| eī / eae / ea | disrūpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | disrūperam |
| tū | disrūperās |
| is / ea / id | disrūperat |
| nōs | disrūperāmus |
| vōs | disrūperātis |
| eī / eae / ea | disrūperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | disrūperō |
| tū | disrūperis |
| is / ea / id | disrūperit |
| nōs | disrūperimus |
| vōs | disrūperitis |
| eī / eae / ea | disrūperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disrumpam |
| tū | disrumpās |
| is / ea / id | disrumpat |
| nōs | disrumpāmus |
| vōs | disrumpātis |
| eī / eae / ea | disrumpant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disrumperem |
| tū | disrumperēs |
| is / ea / id | disrumperet |
| nōs | disrumperēmus |
| vōs | disrumperētis |
| eī / eae / ea | disrumperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | disrūperim |
| tū | disrūperīs |
| is / ea / id | disrūperit |
| nōs | disrūperīmus |
| vōs | disrūperītis |
| eī / eae / ea | disrūperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | disrūpissem |
| tū | disrūpissēs |
| is / ea / id | disrūpisset |
| nōs | disrūpissēmus |
| vōs | disrūpissētis |
| eī / eae / ea | disrūpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | disrumpe |
| vōs | disrumpite |
Imperātīvus futūrum
| tū | disrumpitō |
| is / ea / id | disrumpitō |
| vōs | disrumpitōte |
| eī / eae / ea | disrumpuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disrumpere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | disrūpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | disruptūrum esse |
Participium praesēns
| — | disrumpēns |
Participium futūrum
| — | disruptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | disrumpendī |
Gerundium (datīvus)
| — | disrumpendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | disrumpendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | disrumpendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | disruptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | disruptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disrumpor |
| tū | disrumperis |
| is / ea / id | disrumpitur |
| nōs | disrumpimur |
| vōs | disrumpiminī |
| eī / eae / ea | disrumpuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disrumpēbar |
| tū | disrumpēbāris |
| is / ea / id | disrumpēbātur |
| nōs | disrumpēbāmur |
| vōs | disrumpēbāminī |
| eī / eae / ea | disrumpēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | disrumpar |
| tū | disrumpēris |
| is / ea / id | disrumpētur |
| nōs | disrumpēmur |
| vōs | disrumpēminī |
| eī / eae / ea | disrumpentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disrumpar |
| tū | disrumpāris |
| is / ea / id | disrumpātur |
| nōs | disrumpāmur |
| vōs | disrumpāminī |
| eī / eae / ea | disrumpantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disrumperer |
| tū | disrumperēris |
| is / ea / id | disrumperētur |
| nōs | disrumperēmur |
| vōs | disrumperēminī |
| eī / eae / ea | disrumperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | disrumpere |
| vōs | disrumpiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | disrumpitor |
| is / ea / id | disrumpitor |
| eī / eae / ea | disrumpuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disrumpī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | disruptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | disruptum īrī |
Participium perfectum
| — | disruptus |
Participium futūrum
| — | disrumpendus |