HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disrumpo — definition

Conjugation of disrumpo

Regular CEFR B2
[dɪsˈrʊm.poː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disrumpō
tū disrumpis
is / ea / id disrumpit
nōs disrumpimus
vōs disrumpitis
eī / eae / ea disrumpunt
Indicātīvus imperfectum
ego disrumpēbam
tū disrumpēbās
is / ea / id disrumpēbat
nōs disrumpēbāmus
vōs disrumpēbātis
eī / eae / ea disrumpēbant
Indicātīvus futūrum
ego disrumpam
tū disrumpēs
is / ea / id disrumpet
nōs disrumpēmus
vōs disrumpētis
eī / eae / ea disrumpent
Indicātīvus perfectum
ego disrūpī
tū disrūpistī
is / ea / id disrūpit
nōs disrūpimus
vōs disrūpistis
eī / eae / ea disrūpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disrūperam
tū disrūperās
is / ea / id disrūperat
nōs disrūperāmus
vōs disrūperātis
eī / eae / ea disrūperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disrūperō
tū disrūperis
is / ea / id disrūperit
nōs disrūperimus
vōs disrūperitis
eī / eae / ea disrūperint
Coniūnctīvus praesēns
ego disrumpam
tū disrumpās
is / ea / id disrumpat
nōs disrumpāmus
vōs disrumpātis
eī / eae / ea disrumpant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disrumperem
tū disrumperēs
is / ea / id disrumperet
nōs disrumperēmus
vōs disrumperētis
eī / eae / ea disrumperent
Coniūnctīvus perfectum
ego disrūperim
tū disrūperīs
is / ea / id disrūperit
nōs disrūperīmus
vōs disrūperītis
eī / eae / ea disrūperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disrūpissem
tū disrūpissēs
is / ea / id disrūpisset
nōs disrūpissēmus
vōs disrūpissētis
eī / eae / ea disrūpissent
Imperātīvus praesēns
tū disrumpe
vōs disrumpite
Imperātīvus futūrum
tū disrumpitō
is / ea / id disrumpitō
vōs disrumpitōte
eī / eae / ea disrumpuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— disrumpere
Īnfīnītīvus perfectum
— disrūpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disruptūrum esse
Participium praesēns
— disrumpēns
Participium futūrum
— disruptūrus
Gerundium (genitīvus)
— disrumpendī
Gerundium (datīvus)
— disrumpendō
Gerundium (accūsātīvus)
— disrumpendum
Gerundium (ablātīvus)
— disrumpendō
Supīnum (accūsātīvus)
— disruptum
Supīnum (ablātīvus)
— disruptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disrumpor
tū disrumperis
is / ea / id disrumpitur
nōs disrumpimur
vōs disrumpiminī
eī / eae / ea disrumpuntur
Indicātīvus imperfectum
ego disrumpēbar
tū disrumpēbāris
is / ea / id disrumpēbātur
nōs disrumpēbāmur
vōs disrumpēbāminī
eī / eae / ea disrumpēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disrumpar
tū disrumpēris
is / ea / id disrumpētur
nōs disrumpēmur
vōs disrumpēminī
eī / eae / ea disrumpentur
Coniūnctīvus praesēns
ego disrumpar
tū disrumpāris
is / ea / id disrumpātur
nōs disrumpāmur
vōs disrumpāminī
eī / eae / ea disrumpantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disrumperer
tū disrumperēris
is / ea / id disrumperētur
nōs disrumperēmur
vōs disrumperēminī
eī / eae / ea disrumperentur
Imperātīvus praesēns
tū disrumpere
vōs disrumpiminī
Imperātīvus futūrum
tū disrumpitor
is / ea / id disrumpitor
eī / eae / ea disrumpuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— disrumpī
Īnfīnītīvus perfectum
— disruptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disruptum īrī
Participium perfectum
— disruptus
Participium futūrum
— disrumpendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary