HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decumo — definición

Conjugation of decumo

Regular CEFR B1
/[ˈdɛ.kʊ.moː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego decumō
decumās
is / ea / id decumat
nōs decumāmus
vōs decumātis
eī / eae / ea decumant
Indicātīvus imperfectum
ego decumābam
decumābās
is / ea / id decumābat
nōs decumābāmus
vōs decumābātis
eī / eae / ea decumābant
Indicātīvus futūrum
ego decumābō
decumābis
is / ea / id decumābit
nōs decumābimus
vōs decumābitis
eī / eae / ea decumābunt
Indicātīvus perfectum
ego decumāvī
decumāvistī
is / ea / id decumāvit
nōs decumāvimus
vōs decumāvistis
eī / eae / ea decumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego decumāveram
decumāverās
is / ea / id decumāverat
nōs decumāverāmus
vōs decumāverātis
eī / eae / ea decumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego decumāverō
decumāveris
is / ea / id decumāverit
nōs decumāverimus
vōs decumāveritis
eī / eae / ea decumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego decumem
decumēs
is / ea / id decumet
nōs decumēmus
vōs decumētis
eī / eae / ea decument
Coniūnctīvus imperfectum
ego decumārem
decumārēs
is / ea / id decumāret
nōs decumārēmus
vōs decumārētis
eī / eae / ea decumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego decumāverim
decumāverīs
is / ea / id decumāverit
nōs decumāverīmus
vōs decumāverītis
eī / eae / ea decumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego decumāvissem
decumāvissēs
is / ea / id decumāvisset
nōs decumāvissēmus
vōs decumāvissētis
eī / eae / ea decumāvissent
Imperātīvus praesēns
decumā
vōs decumāte
Imperātīvus futūrum
decumātō
is / ea / id decumātō
vōs decumātōte
eī / eae / ea decumantō
Īnfīnītīvus praesēns
decumāre
Īnfīnītīvus perfectum
decumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
decumātūrum esse
Participium praesēns
decumāns
Participium futūrum
decumātūrus
Gerundium (genitīvus)
decumandī
Gerundium (datīvus)
decumandō
Gerundium (accūsātīvus)
decumandum
Gerundium (ablātīvus)
decumandō
Supīnum (accūsātīvus)
decumātum
Supīnum (ablātīvus)
decumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego decumor
decumāris
is / ea / id decumātur
nōs decumāmur
vōs decumāminī
eī / eae / ea decumantur
Indicātīvus imperfectum
ego decumābar
decumābāris
is / ea / id decumābātur
nōs decumābāmur
vōs decumābāminī
eī / eae / ea decumābantur
Indicātīvus futūrum
ego decumābor
decumāberis
is / ea / id decumābitur
nōs decumābimur
vōs decumābiminī
eī / eae / ea decumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego decumer
decumēris
is / ea / id decumētur
nōs decumēmur
vōs decumēminī
eī / eae / ea decumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego decumārer
decumārēris
is / ea / id decumārētur
nōs decumārēmur
vōs decumārēminī
eī / eae / ea decumārentur
Imperātīvus praesēns
decumāre
vōs decumāminī
Imperātīvus futūrum
decumātor
is / ea / id decumātor
eī / eae / ea decumantor
Īnfīnītīvus praesēns
decumārī
Īnfīnītīvus perfectum
decumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
decumātum īrī
Participium perfectum
decumātus
Participium futūrum
decumandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary