HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decumo — definition

Conjugation of decumo

Regular CEFR B1
[ˈdɛ.kʊ.moː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego decumō
tū decumās
is / ea / id decumat
nōs decumāmus
vōs decumātis
eī / eae / ea decumant
Indicātīvus imperfectum
ego decumābam
tū decumābās
is / ea / id decumābat
nōs decumābāmus
vōs decumābātis
eī / eae / ea decumābant
Indicātīvus futūrum
ego decumābō
tū decumābis
is / ea / id decumābit
nōs decumābimus
vōs decumābitis
eī / eae / ea decumābunt
Indicātīvus perfectum
ego decumāvī
tū decumāvistī
is / ea / id decumāvit
nōs decumāvimus
vōs decumāvistis
eī / eae / ea decumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego decumāveram
tū decumāverās
is / ea / id decumāverat
nōs decumāverāmus
vōs decumāverātis
eī / eae / ea decumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego decumāverō
tū decumāveris
is / ea / id decumāverit
nōs decumāverimus
vōs decumāveritis
eī / eae / ea decumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego decumem
tū decumēs
is / ea / id decumet
nōs decumēmus
vōs decumētis
eī / eae / ea decument
Coniūnctīvus imperfectum
ego decumārem
tū decumārēs
is / ea / id decumāret
nōs decumārēmus
vōs decumārētis
eī / eae / ea decumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego decumāverim
tū decumāverīs
is / ea / id decumāverit
nōs decumāverīmus
vōs decumāverītis
eī / eae / ea decumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego decumāvissem
tū decumāvissēs
is / ea / id decumāvisset
nōs decumāvissēmus
vōs decumāvissētis
eī / eae / ea decumāvissent
Imperātīvus praesēns
tū decumā
vōs decumāte
Imperātīvus futūrum
tū decumātō
is / ea / id decumātō
vōs decumātōte
eī / eae / ea decumantō
Īnfīnītīvus praesēns
— decumāre
Īnfīnītīvus perfectum
— decumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— decumātūrum esse
Participium praesēns
— decumāns
Participium futūrum
— decumātūrus
Gerundium (genitīvus)
— decumandī
Gerundium (datīvus)
— decumandō
Gerundium (accūsātīvus)
— decumandum
Gerundium (ablātīvus)
— decumandō
Supīnum (accūsātīvus)
— decumātum
Supīnum (ablātīvus)
— decumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego decumor
tū decumāris
is / ea / id decumātur
nōs decumāmur
vōs decumāminī
eī / eae / ea decumantur
Indicātīvus imperfectum
ego decumābar
tū decumābāris
is / ea / id decumābātur
nōs decumābāmur
vōs decumābāminī
eī / eae / ea decumābantur
Indicātīvus futūrum
ego decumābor
tū decumāberis
is / ea / id decumābitur
nōs decumābimur
vōs decumābiminī
eī / eae / ea decumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego decumer
tū decumēris
is / ea / id decumētur
nōs decumēmur
vōs decumēminī
eī / eae / ea decumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego decumārer
tū decumārēris
is / ea / id decumārētur
nōs decumārēmur
vōs decumārēminī
eī / eae / ea decumārentur
Imperātīvus praesēns
tū decumāre
vōs decumāminī
Imperātīvus futūrum
tū decumātor
is / ea / id decumātor
eī / eae / ea decumantor
Īnfīnītīvus praesēns
— decumārī
Īnfīnītīvus perfectum
— decumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— decumātum īrī
Participium perfectum
— decumātus
Participium futūrum
— decumandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary