HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decutio — definition

Conjugation of decutio

Regular CEFR B1
[deːˈkʊ.ti.oː]

to shake off, throw aside Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcutiō
tū dēcutis
is / ea / id dēcutit
nōs dēcutimus
vōs dēcutitis
eī / eae / ea dēcutiunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēcutiēbam
tū dēcutiēbās
is / ea / id dēcutiēbat
nōs dēcutiēbāmus
vōs dēcutiēbātis
eī / eae / ea dēcutiēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēcutiam
tū dēcutiēs
is / ea / id dēcutiet
nōs dēcutiēmus
vōs dēcutiētis
eī / eae / ea dēcutient
Indicātīvus perfectum
ego dēcussī
tū dēcussistī
is / ea / id dēcussit
nōs dēcussimus
vōs dēcussistis
eī / eae / ea dēcussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēcusseram
tū dēcusserās
is / ea / id dēcusserat
nōs dēcusserāmus
vōs dēcusserātis
eī / eae / ea dēcusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēcusserō
tū dēcusseris
is / ea / id dēcusserit
nōs dēcusserimus
vōs dēcusseritis
eī / eae / ea dēcusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcutiam
tū dēcutiās
is / ea / id dēcutiat
nōs dēcutiāmus
vōs dēcutiātis
eī / eae / ea dēcutiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcuterem
tū dēcuterēs
is / ea / id dēcuteret
nōs dēcuterēmus
vōs dēcuterētis
eī / eae / ea dēcuterent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēcusserim
tū dēcusserīs
is / ea / id dēcusserit
nōs dēcusserīmus
vōs dēcusserītis
eī / eae / ea dēcusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēcussissem
tū dēcussissēs
is / ea / id dēcussisset
nōs dēcussissēmus
vōs dēcussissētis
eī / eae / ea dēcussissent
Imperātīvus praesēns
tū dēcute
vōs dēcutite
Imperātīvus futūrum
tū dēcutitō
is / ea / id dēcutitō
vōs dēcutitōte
eī / eae / ea dēcutiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcutere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcussisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcussūrum esse
Participium praesēns
— dēcutiēns
Participium futūrum
— dēcussūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēcutiendī
Gerundium (datīvus)
— dēcutiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēcutiendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēcutiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēcussum
Supīnum (ablātīvus)
— dēcussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcutior
tū dēcuteris
is / ea / id dēcutitur
nōs dēcutimur
vōs dēcutiminī
eī / eae / ea dēcutiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēcutiēbar
tū dēcutiēbāris
is / ea / id dēcutiēbātur
nōs dēcutiēbāmur
vōs dēcutiēbāminī
eī / eae / ea dēcutiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēcutiar
tū dēcutiēris
is / ea / id dēcutiētur
nōs dēcutiēmur
vōs dēcutiēminī
eī / eae / ea dēcutientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcutiar
tū dēcutiāris
is / ea / id dēcutiātur
nōs dēcutiāmur
vōs dēcutiāminī
eī / eae / ea dēcutiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcuterer
tū dēcuterēris
is / ea / id dēcuterētur
nōs dēcuterēmur
vōs dēcuterēminī
eī / eae / ea dēcuterentur
Imperātīvus praesēns
tū dēcutere
vōs dēcutiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēcutitor
is / ea / id dēcutitor
eī / eae / ea dēcutiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcutī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcussum īrī
Participium perfectum
— dēcussus
Participium futūrum
— dēcutiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary