HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decurio — definición

Conjugation of decurio

Regular CEFR B1
/[dɛˈkʊ.ri.oː]/

to divide into decuriae Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego decuriō
decuriās
is / ea / id decuriat
nōs decuriāmus
vōs decuriātis
eī / eae / ea decuriant
Indicātīvus imperfectum
ego decuriābam
decuriābās
is / ea / id decuriābat
nōs decuriābāmus
vōs decuriābātis
eī / eae / ea decuriābant
Indicātīvus futūrum
ego decuriābō
decuriābis
is / ea / id decuriābit
nōs decuriābimus
vōs decuriābitis
eī / eae / ea decuriābunt
Indicātīvus perfectum
ego decuriāvī
decuriāvistī
is / ea / id decuriāvit
nōs decuriāvimus
vōs decuriāvistis
eī / eae / ea decuriāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego decuriāveram
decuriāverās
is / ea / id decuriāverat
nōs decuriāverāmus
vōs decuriāverātis
eī / eae / ea decuriāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego decuriāverō
decuriāveris
is / ea / id decuriāverit
nōs decuriāverimus
vōs decuriāveritis
eī / eae / ea decuriāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego decuriem
decuriēs
is / ea / id decuriet
nōs decuriēmus
vōs decuriētis
eī / eae / ea decurient
Coniūnctīvus imperfectum
ego decuriārem
decuriārēs
is / ea / id decuriāret
nōs decuriārēmus
vōs decuriārētis
eī / eae / ea decuriārent
Coniūnctīvus perfectum
ego decuriāverim
decuriāverīs
is / ea / id decuriāverit
nōs decuriāverīmus
vōs decuriāverītis
eī / eae / ea decuriāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego decuriāvissem
decuriāvissēs
is / ea / id decuriāvisset
nōs decuriāvissēmus
vōs decuriāvissētis
eī / eae / ea decuriāvissent
Imperātīvus praesēns
decuriā
vōs decuriāte
Imperātīvus futūrum
decuriātō
is / ea / id decuriātō
vōs decuriātōte
eī / eae / ea decuriantō
Īnfīnītīvus praesēns
decuriāre
Īnfīnītīvus perfectum
decuriāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
decuriātūrum esse
Participium praesēns
decuriāns
Participium futūrum
decuriātūrus
Gerundium (genitīvus)
decuriandī
Gerundium (datīvus)
decuriandō
Gerundium (accūsātīvus)
decuriandum
Gerundium (ablātīvus)
decuriandō
Supīnum (accūsātīvus)
decuriātum
Supīnum (ablātīvus)
decuriātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego decurior
decuriāris
is / ea / id decuriātur
nōs decuriāmur
vōs decuriāminī
eī / eae / ea decuriantur
Indicātīvus imperfectum
ego decuriābar
decuriābāris
is / ea / id decuriābātur
nōs decuriābāmur
vōs decuriābāminī
eī / eae / ea decuriābantur
Indicātīvus futūrum
ego decuriābor
decuriāberis
is / ea / id decuriābitur
nōs decuriābimur
vōs decuriābiminī
eī / eae / ea decuriābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego decurier
decuriēris
is / ea / id decuriētur
nōs decuriēmur
vōs decuriēminī
eī / eae / ea decurientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego decuriārer
decuriārēris
is / ea / id decuriārētur
nōs decuriārēmur
vōs decuriārēminī
eī / eae / ea decuriārentur
Imperātīvus praesēns
decuriāre
vōs decuriāminī
Imperātīvus futūrum
decuriātor
is / ea / id decuriātor
eī / eae / ea decuriantor
Īnfīnītīvus praesēns
decuriārī
Īnfīnītīvus perfectum
decuriātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
decuriātum īrī
Participium perfectum
decuriātus
Participium futūrum
decuriandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary