HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decurio — definition

Conjugation of decurio

Regular CEFR B1
[dɛˈkʊ.ri.oː]

to divide into decuriae Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego decuriō
tū decuriās
is / ea / id decuriat
nōs decuriāmus
vōs decuriātis
eī / eae / ea decuriant
Indicātīvus imperfectum
ego decuriābam
tū decuriābās
is / ea / id decuriābat
nōs decuriābāmus
vōs decuriābātis
eī / eae / ea decuriābant
Indicātīvus futūrum
ego decuriābō
tū decuriābis
is / ea / id decuriābit
nōs decuriābimus
vōs decuriābitis
eī / eae / ea decuriābunt
Indicātīvus perfectum
ego decuriāvī
tū decuriāvistī
is / ea / id decuriāvit
nōs decuriāvimus
vōs decuriāvistis
eī / eae / ea decuriāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego decuriāveram
tū decuriāverās
is / ea / id decuriāverat
nōs decuriāverāmus
vōs decuriāverātis
eī / eae / ea decuriāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego decuriāverō
tū decuriāveris
is / ea / id decuriāverit
nōs decuriāverimus
vōs decuriāveritis
eī / eae / ea decuriāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego decuriem
tū decuriēs
is / ea / id decuriet
nōs decuriēmus
vōs decuriētis
eī / eae / ea decurient
Coniūnctīvus imperfectum
ego decuriārem
tū decuriārēs
is / ea / id decuriāret
nōs decuriārēmus
vōs decuriārētis
eī / eae / ea decuriārent
Coniūnctīvus perfectum
ego decuriāverim
tū decuriāverīs
is / ea / id decuriāverit
nōs decuriāverīmus
vōs decuriāverītis
eī / eae / ea decuriāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego decuriāvissem
tū decuriāvissēs
is / ea / id decuriāvisset
nōs decuriāvissēmus
vōs decuriāvissētis
eī / eae / ea decuriāvissent
Imperātīvus praesēns
tū decuriā
vōs decuriāte
Imperātīvus futūrum
tū decuriātō
is / ea / id decuriātō
vōs decuriātōte
eī / eae / ea decuriantō
Īnfīnītīvus praesēns
— decuriāre
Īnfīnītīvus perfectum
— decuriāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— decuriātūrum esse
Participium praesēns
— decuriāns
Participium futūrum
— decuriātūrus
Gerundium (genitīvus)
— decuriandī
Gerundium (datīvus)
— decuriandō
Gerundium (accūsātīvus)
— decuriandum
Gerundium (ablātīvus)
— decuriandō
Supīnum (accūsātīvus)
— decuriātum
Supīnum (ablātīvus)
— decuriātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego decurior
tū decuriāris
is / ea / id decuriātur
nōs decuriāmur
vōs decuriāminī
eī / eae / ea decuriantur
Indicātīvus imperfectum
ego decuriābar
tū decuriābāris
is / ea / id decuriābātur
nōs decuriābāmur
vōs decuriābāminī
eī / eae / ea decuriābantur
Indicātīvus futūrum
ego decuriābor
tū decuriāberis
is / ea / id decuriābitur
nōs decuriābimur
vōs decuriābiminī
eī / eae / ea decuriābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego decurier
tū decuriēris
is / ea / id decuriētur
nōs decuriēmur
vōs decuriēminī
eī / eae / ea decurientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego decuriārer
tū decuriārēris
is / ea / id decuriārētur
nōs decuriārēmur
vōs decuriārēminī
eī / eae / ea decuriārentur
Imperātīvus praesēns
tū decuriāre
vōs decuriāminī
Imperātīvus futūrum
tū decuriātor
is / ea / id decuriātor
eī / eae / ea decuriantor
Īnfīnītīvus praesēns
— decuriārī
Īnfīnītīvus perfectum
— decuriātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— decuriātum īrī
Participium perfectum
— decuriātus
Participium futūrum
— decuriandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary