HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpedio — definición

Conjugation of conpedio

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpɛ.di.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpediō
conpedīs
is / ea / id conpedit
nōs conpedīmus
vōs conpedītis
eī / eae / ea conpediunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpediēbam
conpediēbās
is / ea / id conpediēbat
nōs conpediēbāmus
vōs conpediēbātis
eī / eae / ea conpediēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpediam
conpediēs
is / ea / id conpediet
nōs conpediēmus
vōs conpediētis
eī / eae / ea conpedient
Indicātīvus perfectum
ego conpedīvī
conpedīvistī
is / ea / id conpedīvit
nōs conpedīvimus
vōs conpedīvistis
eī / eae / ea conpedīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpedīveram
conpedīverās
is / ea / id conpedīverat
nōs conpedīverāmus
vōs conpedīverātis
eī / eae / ea conpedīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpedīverō
conpedīveris
is / ea / id conpedīverit
nōs conpedīverimus
vōs conpedīveritis
eī / eae / ea conpedīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpediam
conpediās
is / ea / id conpediat
nōs conpediāmus
vōs conpediātis
eī / eae / ea conpediant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpedīrem
conpedīrēs
is / ea / id conpedīret
nōs conpedīrēmus
vōs conpedīrētis
eī / eae / ea conpedīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpedīverim
conpedīverīs
is / ea / id conpedīverit
nōs conpedīverīmus
vōs conpedīverītis
eī / eae / ea conpedīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpedīvissem
conpedīvissēs
is / ea / id conpedīvisset
nōs conpedīvissēmus
vōs conpedīvissētis
eī / eae / ea conpedīvissent
Imperātīvus praesēns
conpedī
vōs conpedīte
Imperātīvus futūrum
conpedītō
is / ea / id conpedītō
vōs conpedītōte
eī / eae / ea conpediuntō
Īnfīnītīvus praesēns
conpedīre
Īnfīnītīvus perfectum
conpedīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conpedītūrum esse
Participium praesēns
conpediēns
Participium futūrum
conpedītūrus
Gerundium (genitīvus)
conpediendī
Gerundium (datīvus)
conpediendō
Gerundium (accūsātīvus)
conpediendum
Gerundium (ablātīvus)
conpediendō
Supīnum (accūsātīvus)
conpedītum
Supīnum (ablātīvus)
conpedītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpedior
conpedīris
is / ea / id conpedītur
nōs conpedīmur
vōs conpedīminī
eī / eae / ea conpediuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpediēbar
conpediēbāris
is / ea / id conpediēbātur
nōs conpediēbāmur
vōs conpediēbāminī
eī / eae / ea conpediēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpediar
conpediēris
is / ea / id conpediētur
nōs conpediēmur
vōs conpediēminī
eī / eae / ea conpedientur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpediar
conpediāris
is / ea / id conpediātur
nōs conpediāmur
vōs conpediāminī
eī / eae / ea conpediantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpedīrer
conpedīrēris
is / ea / id conpedīrētur
nōs conpedīrēmur
vōs conpedīrēminī
eī / eae / ea conpedīrentur
Imperātīvus praesēns
conpedīre
vōs conpedīminī
Imperātīvus futūrum
conpedītor
is / ea / id conpedītor
eī / eae / ea conpediuntor
Īnfīnītīvus praesēns
conpedīrī
Īnfīnītīvus perfectum
conpedītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conpedītum īrī
Participium perfectum
conpedītus
Participium futūrum
conpediendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary