HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpingo — definition

Conjugation of conpingo

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɪŋ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpingō
tū conpingis
is / ea / id conpingit
nōs conpingimus
vōs conpingitis
eī / eae / ea conpingunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpingēbam
tū conpingēbās
is / ea / id conpingēbat
nōs conpingēbāmus
vōs conpingēbātis
eī / eae / ea conpingēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpingam
tū conpingēs
is / ea / id conpinget
nōs conpingēmus
vōs conpingētis
eī / eae / ea conpingent
Indicātīvus perfectum
ego conpēgī
tū conpēgistī
is / ea / id conpēgit
nōs conpēgimus
vōs conpēgistis
eī / eae / ea conpēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpēgeram
tū conpēgerās
is / ea / id conpēgerat
nōs conpēgerāmus
vōs conpēgerātis
eī / eae / ea conpēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpēgerō
tū conpēgeris
is / ea / id conpēgerit
nōs conpēgerimus
vōs conpēgeritis
eī / eae / ea conpēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpingam
tū conpingās
is / ea / id conpingat
nōs conpingāmus
vōs conpingātis
eī / eae / ea conpingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpingerem
tū conpingerēs
is / ea / id conpingeret
nōs conpingerēmus
vōs conpingerētis
eī / eae / ea conpingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpēgerim
tū conpēgerīs
is / ea / id conpēgerit
nōs conpēgerīmus
vōs conpēgerītis
eī / eae / ea conpēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpēgissem
tū conpēgissēs
is / ea / id conpēgisset
nōs conpēgissēmus
vōs conpēgissētis
eī / eae / ea conpēgissent
Imperātīvus praesēns
tū conpinge
vōs conpingite
Imperātīvus futūrum
tū conpingitō
is / ea / id conpingitō
vōs conpingitōte
eī / eae / ea conpinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpingere
Īnfīnītīvus perfectum
— conpēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpāctūrum esse
Participium praesēns
— conpingēns
Participium futūrum
— conpāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpingendī
Gerundium (datīvus)
— conpingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpingendum
Gerundium (ablātīvus)
— conpingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpāctum
Supīnum (ablātīvus)
— conpāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpingor
tū conpingeris
is / ea / id conpingitur
nōs conpingimur
vōs conpingiminī
eī / eae / ea conpinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpingēbar
tū conpingēbāris
is / ea / id conpingēbātur
nōs conpingēbāmur
vōs conpingēbāminī
eī / eae / ea conpingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpingar
tū conpingēris
is / ea / id conpingētur
nōs conpingēmur
vōs conpingēminī
eī / eae / ea conpingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpingar
tū conpingāris
is / ea / id conpingātur
nōs conpingāmur
vōs conpingāminī
eī / eae / ea conpingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpingerer
tū conpingerēris
is / ea / id conpingerētur
nōs conpingerēmur
vōs conpingerēminī
eī / eae / ea conpingerentur
Imperātīvus praesēns
tū conpingere
vōs conpingiminī
Imperātīvus futūrum
tū conpingitor
is / ea / id conpingitor
eī / eae / ea conpinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpingī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpāctum īrī
Participium perfectum
— conpāctus
Participium futūrum
— conpingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary