HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpello — definición

Conjugation of conpello

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpɛl.loː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpellō
conpellis
is / ea / id conpellit
nōs conpellimus
vōs conpellitis
eī / eae / ea conpellunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpellēbam
conpellēbās
is / ea / id conpellēbat
nōs conpellēbāmus
vōs conpellēbātis
eī / eae / ea conpellēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpellam
conpellēs
is / ea / id conpellet
nōs conpellēmus
vōs conpellētis
eī / eae / ea conpellent
Indicātīvus perfectum
ego conpulī
conpulistī
is / ea / id conpulit
nōs conpulimus
vōs conpulistis
eī / eae / ea conpulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpuleram
conpulerās
is / ea / id conpulerat
nōs conpulerāmus
vōs conpulerātis
eī / eae / ea conpulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpulerō
conpuleris
is / ea / id conpulerit
nōs conpulerimus
vōs conpuleritis
eī / eae / ea conpulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpellam
conpellās
is / ea / id conpellat
nōs conpellāmus
vōs conpellātis
eī / eae / ea conpellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpellerem
conpellerēs
is / ea / id conpelleret
nōs conpellerēmus
vōs conpellerētis
eī / eae / ea conpellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpulerim
conpulerīs
is / ea / id conpulerit
nōs conpulerīmus
vōs conpulerītis
eī / eae / ea conpulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpulissem
conpulissēs
is / ea / id conpulisset
nōs conpulissēmus
vōs conpulissētis
eī / eae / ea conpulissent
Imperātīvus praesēns
conpelle
vōs conpellite
Imperātīvus futūrum
conpellitō
is / ea / id conpellitō
vōs conpellitōte
eī / eae / ea conpelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
conpellere
Īnfīnītīvus perfectum
conpulisse
Īnfīnītīvus futūrum
conpulsūrum esse
Participium praesēns
conpellēns
Participium futūrum
conpulsūrus
Gerundium (genitīvus)
conpellendī
Gerundium (datīvus)
conpellendō
Gerundium (accūsātīvus)
conpellendum
Gerundium (ablātīvus)
conpellendō
Supīnum (accūsātīvus)
conpulsum
Supīnum (ablātīvus)
conpulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpellor
conpelleris
is / ea / id conpellitur
nōs conpellimur
vōs conpelliminī
eī / eae / ea conpelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpellēbar
conpellēbāris
is / ea / id conpellēbātur
nōs conpellēbāmur
vōs conpellēbāminī
eī / eae / ea conpellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpellar
conpellēris
is / ea / id conpellētur
nōs conpellēmur
vōs conpellēminī
eī / eae / ea conpellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpellar
conpellāris
is / ea / id conpellātur
nōs conpellāmur
vōs conpellāminī
eī / eae / ea conpellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpellerer
conpellerēris
is / ea / id conpellerētur
nōs conpellerēmur
vōs conpellerēminī
eī / eae / ea conpellerentur
Imperātīvus praesēns
conpellere
vōs conpelliminī
Imperātīvus futūrum
conpellitor
is / ea / id conpellitor
eī / eae / ea conpelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
conpellī
Īnfīnītīvus perfectum
conpulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conpulsum īrī
Participium perfectum
conpulsus
Participium futūrum
conpellendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary