HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpello — definition

Conjugation of conpello

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɛl.loː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpellō
tū conpellis
is / ea / id conpellit
nōs conpellimus
vōs conpellitis
eī / eae / ea conpellunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpellēbam
tū conpellēbās
is / ea / id conpellēbat
nōs conpellēbāmus
vōs conpellēbātis
eī / eae / ea conpellēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpellam
tū conpellēs
is / ea / id conpellet
nōs conpellēmus
vōs conpellētis
eī / eae / ea conpellent
Indicātīvus perfectum
ego conpulī
tū conpulistī
is / ea / id conpulit
nōs conpulimus
vōs conpulistis
eī / eae / ea conpulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpuleram
tū conpulerās
is / ea / id conpulerat
nōs conpulerāmus
vōs conpulerātis
eī / eae / ea conpulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpulerō
tū conpuleris
is / ea / id conpulerit
nōs conpulerimus
vōs conpuleritis
eī / eae / ea conpulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpellam
tū conpellās
is / ea / id conpellat
nōs conpellāmus
vōs conpellātis
eī / eae / ea conpellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpellerem
tū conpellerēs
is / ea / id conpelleret
nōs conpellerēmus
vōs conpellerētis
eī / eae / ea conpellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpulerim
tū conpulerīs
is / ea / id conpulerit
nōs conpulerīmus
vōs conpulerītis
eī / eae / ea conpulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpulissem
tū conpulissēs
is / ea / id conpulisset
nōs conpulissēmus
vōs conpulissētis
eī / eae / ea conpulissent
Imperātīvus praesēns
tū conpelle
vōs conpellite
Imperātīvus futūrum
tū conpellitō
is / ea / id conpellitō
vōs conpellitōte
eī / eae / ea conpelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpellere
Īnfīnītīvus perfectum
— conpulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpulsūrum esse
Participium praesēns
— conpellēns
Participium futūrum
— conpulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpellendī
Gerundium (datīvus)
— conpellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpellendum
Gerundium (ablātīvus)
— conpellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpulsum
Supīnum (ablātīvus)
— conpulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpellor
tū conpelleris
is / ea / id conpellitur
nōs conpellimur
vōs conpelliminī
eī / eae / ea conpelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpellēbar
tū conpellēbāris
is / ea / id conpellēbātur
nōs conpellēbāmur
vōs conpellēbāminī
eī / eae / ea conpellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpellar
tū conpellēris
is / ea / id conpellētur
nōs conpellēmur
vōs conpellēminī
eī / eae / ea conpellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpellar
tū conpellāris
is / ea / id conpellātur
nōs conpellāmur
vōs conpellāminī
eī / eae / ea conpellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpellerer
tū conpellerēris
is / ea / id conpellerētur
nōs conpellerēmur
vōs conpellerēminī
eī / eae / ea conpellerentur
Imperātīvus praesēns
tū conpellere
vōs conpelliminī
Imperātīvus futūrum
tū conpellitor
is / ea / id conpellitor
eī / eae / ea conpelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpellī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpulsum īrī
Participium perfectum
— conpulsus
Participium futūrum
— conpellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary