HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpeto — definition

Conjugation of conpeto

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.pɛ.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpetō
tū conpetis
is / ea / id conpetit
nōs conpetimus
vōs conpetitis
eī / eae / ea conpetunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpetēbam
tū conpetēbās
is / ea / id conpetēbat
nōs conpetēbāmus
vōs conpetēbātis
eī / eae / ea conpetēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpetam
tū conpetēs
is / ea / id conpetet
nōs conpetēmus
vōs conpetētis
eī / eae / ea conpetent
Indicātīvus perfectum
ego conpetīvī
tū conpetīvistī
is / ea / id conpetīvit
nōs conpetīvimus
vōs conpetīvistis
eī / eae / ea conpetīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpetīveram
tū conpetīverās
is / ea / id conpetīverat
nōs conpetīverāmus
vōs conpetīverātis
eī / eae / ea conpetīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpetīverō
tū conpetīveris
is / ea / id conpetīverit
nōs conpetīverimus
vōs conpetīveritis
eī / eae / ea conpetīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpetam
tū conpetās
is / ea / id conpetat
nōs conpetāmus
vōs conpetātis
eī / eae / ea conpetant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpeterem
tū conpeterēs
is / ea / id conpeteret
nōs conpeterēmus
vōs conpeterētis
eī / eae / ea conpeterent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpetīverim
tū conpetīverīs
is / ea / id conpetīverit
nōs conpetīverīmus
vōs conpetīverītis
eī / eae / ea conpetīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpetīvissem
tū conpetīvissēs
is / ea / id conpetīvisset
nōs conpetīvissēmus
vōs conpetīvissētis
eī / eae / ea conpetīvissent
Imperātīvus praesēns
tū conpete
vōs conpetite
Imperātīvus futūrum
tū conpetitō
is / ea / id conpetitō
vōs conpetitōte
eī / eae / ea conpetuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpetere
Īnfīnītīvus perfectum
— conpetīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpetītūrum esse
Participium praesēns
— conpetēns
Participium futūrum
— conpetītūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpetendī
Gerundium (datīvus)
— conpetendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpetendum
Gerundium (ablātīvus)
— conpetendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpetītum
Supīnum (ablātīvus)
— conpetītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpetor
tū conpeteris
is / ea / id conpetitur
nōs conpetimur
vōs conpetiminī
eī / eae / ea conpetuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpetēbar
tū conpetēbāris
is / ea / id conpetēbātur
nōs conpetēbāmur
vōs conpetēbāminī
eī / eae / ea conpetēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpetar
tū conpetēris
is / ea / id conpetētur
nōs conpetēmur
vōs conpetēminī
eī / eae / ea conpetentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpetar
tū conpetāris
is / ea / id conpetātur
nōs conpetāmur
vōs conpetāminī
eī / eae / ea conpetantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpeterer
tū conpeterēris
is / ea / id conpeterētur
nōs conpeterēmur
vōs conpeterēminī
eī / eae / ea conpeterentur
Imperātīvus praesēns
tū conpetere
vōs conpetiminī
Imperātīvus futūrum
tū conpetitor
is / ea / id conpetitor
eī / eae / ea conpetuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpetī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpetītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpetītum īrī
Participium perfectum
— conpetītus
Participium futūrum
— conpetendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary