HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conclamo — definition

Conjugation of conclamo

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkɫaː.moː]

to signal (to attack) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conclāmō
tū conclāmās
is / ea / id conclāmat
nōs conclāmāmus
vōs conclāmātis
eī / eae / ea conclāmant
Indicātīvus imperfectum
ego conclāmābam
tū conclāmābās
is / ea / id conclāmābat
nōs conclāmābāmus
vōs conclāmābātis
eī / eae / ea conclāmābant
Indicātīvus futūrum
ego conclāmābō
tū conclāmābis
is / ea / id conclāmābit
nōs conclāmābimus
vōs conclāmābitis
eī / eae / ea conclāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego conclāmāvī
tū conclāmāvistī
is / ea / id conclāmāvit
nōs conclāmāvimus
vōs conclāmāvistis
eī / eae / ea conclāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conclāmāveram
tū conclāmāverās
is / ea / id conclāmāverat
nōs conclāmāverāmus
vōs conclāmāverātis
eī / eae / ea conclāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conclāmāverō
tū conclāmāveris
is / ea / id conclāmāverit
nōs conclāmāverimus
vōs conclāmāveritis
eī / eae / ea conclāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conclāmem
tū conclāmēs
is / ea / id conclāmet
nōs conclāmēmus
vōs conclāmētis
eī / eae / ea conclāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclāmārem
tū conclāmārēs
is / ea / id conclāmāret
nōs conclāmārēmus
vōs conclāmārētis
eī / eae / ea conclāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conclāmāverim
tū conclāmāverīs
is / ea / id conclāmāverit
nōs conclāmāverīmus
vōs conclāmāverītis
eī / eae / ea conclāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conclāmāvissem
tū conclāmāvissēs
is / ea / id conclāmāvisset
nōs conclāmāvissēmus
vōs conclāmāvissētis
eī / eae / ea conclāmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conclāmā
vōs conclāmāte
Imperātīvus futūrum
tū conclāmātō
is / ea / id conclāmātō
vōs conclāmātōte
eī / eae / ea conclāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conclāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conclāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conclāmātūrum esse
Participium praesēns
— conclāmāns
Participium futūrum
— conclāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conclāmandī
Gerundium (datīvus)
— conclāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conclāmandum
Gerundium (ablātīvus)
— conclāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conclāmātum
Supīnum (ablātīvus)
— conclāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conclāmor
tū conclāmāris
is / ea / id conclāmātur
nōs conclāmāmur
vōs conclāmāminī
eī / eae / ea conclāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego conclāmābar
tū conclāmābāris
is / ea / id conclāmābātur
nōs conclāmābāmur
vōs conclāmābāminī
eī / eae / ea conclāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego conclāmābor
tū conclāmāberis
is / ea / id conclāmābitur
nōs conclāmābimur
vōs conclāmābiminī
eī / eae / ea conclāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conclāmer
tū conclāmēris
is / ea / id conclāmētur
nōs conclāmēmur
vōs conclāmēminī
eī / eae / ea conclāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclāmārer
tū conclāmārēris
is / ea / id conclāmārētur
nōs conclāmārēmur
vōs conclāmārēminī
eī / eae / ea conclāmārentur
Imperātīvus praesēns
tū conclāmāre
vōs conclāmāminī
Imperātīvus futūrum
tū conclāmātor
is / ea / id conclāmātor
eī / eae / ea conclāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conclāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conclāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conclāmātum īrī
Participium perfectum
— conclāmātus
Participium futūrum
— conclāmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary