HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conclamo — definición

Conjugation of conclamo

Regular CEFR B2
/[kɔŋˈkɫaː.moː]/

to signal (to attack) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conclāmō
conclāmās
is / ea / id conclāmat
nōs conclāmāmus
vōs conclāmātis
eī / eae / ea conclāmant
Indicātīvus imperfectum
ego conclāmābam
conclāmābās
is / ea / id conclāmābat
nōs conclāmābāmus
vōs conclāmābātis
eī / eae / ea conclāmābant
Indicātīvus futūrum
ego conclāmābō
conclāmābis
is / ea / id conclāmābit
nōs conclāmābimus
vōs conclāmābitis
eī / eae / ea conclāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego conclāmāvī
conclāmāvistī
is / ea / id conclāmāvit
nōs conclāmāvimus
vōs conclāmāvistis
eī / eae / ea conclāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conclāmāveram
conclāmāverās
is / ea / id conclāmāverat
nōs conclāmāverāmus
vōs conclāmāverātis
eī / eae / ea conclāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conclāmāverō
conclāmāveris
is / ea / id conclāmāverit
nōs conclāmāverimus
vōs conclāmāveritis
eī / eae / ea conclāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conclāmem
conclāmēs
is / ea / id conclāmet
nōs conclāmēmus
vōs conclāmētis
eī / eae / ea conclāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclāmārem
conclāmārēs
is / ea / id conclāmāret
nōs conclāmārēmus
vōs conclāmārētis
eī / eae / ea conclāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conclāmāverim
conclāmāverīs
is / ea / id conclāmāverit
nōs conclāmāverīmus
vōs conclāmāverītis
eī / eae / ea conclāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conclāmāvissem
conclāmāvissēs
is / ea / id conclāmāvisset
nōs conclāmāvissēmus
vōs conclāmāvissētis
eī / eae / ea conclāmāvissent
Imperātīvus praesēns
conclāmā
vōs conclāmāte
Imperātīvus futūrum
conclāmātō
is / ea / id conclāmātō
vōs conclāmātōte
eī / eae / ea conclāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
conclāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
conclāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conclāmātūrum esse
Participium praesēns
conclāmāns
Participium futūrum
conclāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
conclāmandī
Gerundium (datīvus)
conclāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
conclāmandum
Gerundium (ablātīvus)
conclāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
conclāmātum
Supīnum (ablātīvus)
conclāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conclāmor
conclāmāris
is / ea / id conclāmātur
nōs conclāmāmur
vōs conclāmāminī
eī / eae / ea conclāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego conclāmābar
conclāmābāris
is / ea / id conclāmābātur
nōs conclāmābāmur
vōs conclāmābāminī
eī / eae / ea conclāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego conclāmābor
conclāmāberis
is / ea / id conclāmābitur
nōs conclāmābimur
vōs conclāmābiminī
eī / eae / ea conclāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conclāmer
conclāmēris
is / ea / id conclāmētur
nōs conclāmēmur
vōs conclāmēminī
eī / eae / ea conclāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclāmārer
conclāmārēris
is / ea / id conclāmārētur
nōs conclāmārēmur
vōs conclāmārēminī
eī / eae / ea conclāmārentur
Imperātīvus praesēns
conclāmāre
vōs conclāmāminī
Imperātīvus futūrum
conclāmātor
is / ea / id conclāmātor
eī / eae / ea conclāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
conclāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
conclāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conclāmātum īrī
Participium perfectum
conclāmātus
Participium futūrum
conclāmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary