Conjugation of concoquo
/[ˈkɔŋ.kɔ.kʷoː]/to think or reflect upon, weigh, ponder, consider (well); devise, concoct Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concoquō |
| tū | concoquis |
| is / ea / id | concoquit |
| nōs | concoquimus |
| vōs | concoquitis |
| eī / eae / ea | concoquunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concoquēbam |
| tū | concoquēbās |
| is / ea / id | concoquēbat |
| nōs | concoquēbāmus |
| vōs | concoquēbātis |
| eī / eae / ea | concoquēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concoquam |
| tū | concoquēs |
| is / ea / id | concoquet |
| nōs | concoquēmus |
| vōs | concoquētis |
| eī / eae / ea | concoquent |
Indicātīvus perfectum
| ego | concoxī |
| tū | concoxistī |
| is / ea / id | concoxit |
| nōs | concoximus |
| vōs | concoxistis |
| eī / eae / ea | concoxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concoxeram |
| tū | concoxerās |
| is / ea / id | concoxerat |
| nōs | concoxerāmus |
| vōs | concoxerātis |
| eī / eae / ea | concoxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concoxerō |
| tū | concoxeris |
| is / ea / id | concoxerit |
| nōs | concoxerimus |
| vōs | concoxeritis |
| eī / eae / ea | concoxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concoquam |
| tū | concoquās |
| is / ea / id | concoquat |
| nōs | concoquāmus |
| vōs | concoquātis |
| eī / eae / ea | concoquant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concoquerem |
| tū | concoquerēs |
| is / ea / id | concoqueret |
| nōs | concoquerēmus |
| vōs | concoquerētis |
| eī / eae / ea | concoquerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concoxerim |
| tū | concoxerīs |
| is / ea / id | concoxerit |
| nōs | concoxerīmus |
| vōs | concoxerītis |
| eī / eae / ea | concoxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concoxissem |
| tū | concoxissēs |
| is / ea / id | concoxisset |
| nōs | concoxissēmus |
| vōs | concoxissētis |
| eī / eae / ea | concoxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concoque |
| vōs | concoquite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concoquitō |
| is / ea / id | concoquitō |
| vōs | concoquitōte |
| eī / eae / ea | concoquuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concoquere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concoxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concoctūrum esse |
Participium praesēns
| — | concoquēns |
Participium futūrum
| — | concoctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concoquendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concoquendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concoquendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concoquendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | concoctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | concoctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concoquor |
| tū | concoqueris |
| is / ea / id | concoquitur |
| nōs | concoquimur |
| vōs | concoquiminī |
| eī / eae / ea | concoquuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concoquēbar |
| tū | concoquēbāris |
| is / ea / id | concoquēbātur |
| nōs | concoquēbāmur |
| vōs | concoquēbāminī |
| eī / eae / ea | concoquēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concoquar |
| tū | concoquēris |
| is / ea / id | concoquētur |
| nōs | concoquēmur |
| vōs | concoquēminī |
| eī / eae / ea | concoquentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concoquar |
| tū | concoquāris |
| is / ea / id | concoquātur |
| nōs | concoquāmur |
| vōs | concoquāminī |
| eī / eae / ea | concoquantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concoquerer |
| tū | concoquerēris |
| is / ea / id | concoquerētur |
| nōs | concoquerēmur |
| vōs | concoquerēminī |
| eī / eae / ea | concoquerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concoquere |
| vōs | concoquiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concoquitor |
| is / ea / id | concoquitor |
| eī / eae / ea | concoquuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concoquī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concoctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concoctum īrī |
Participium perfectum
| — | concoctus |
Participium futūrum
| — | concoquendus |