HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concoquo — definition

Conjugation of concoquo

Regular CEFR B2
[ˈkɔŋ.kɔ.kʷoː]

to think or reflect upon, weigh, ponder, consider (well); devise, concoct Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concoquō
tū concoquis
is / ea / id concoquit
nōs concoquimus
vōs concoquitis
eī / eae / ea concoquunt
Indicātīvus imperfectum
ego concoquēbam
tū concoquēbās
is / ea / id concoquēbat
nōs concoquēbāmus
vōs concoquēbātis
eī / eae / ea concoquēbant
Indicātīvus futūrum
ego concoquam
tū concoquēs
is / ea / id concoquet
nōs concoquēmus
vōs concoquētis
eī / eae / ea concoquent
Indicātīvus perfectum
ego concoxī
tū concoxistī
is / ea / id concoxit
nōs concoximus
vōs concoxistis
eī / eae / ea concoxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concoxeram
tū concoxerās
is / ea / id concoxerat
nōs concoxerāmus
vōs concoxerātis
eī / eae / ea concoxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concoxerō
tū concoxeris
is / ea / id concoxerit
nōs concoxerimus
vōs concoxeritis
eī / eae / ea concoxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego concoquam
tū concoquās
is / ea / id concoquat
nōs concoquāmus
vōs concoquātis
eī / eae / ea concoquant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concoquerem
tū concoquerēs
is / ea / id concoqueret
nōs concoquerēmus
vōs concoquerētis
eī / eae / ea concoquerent
Coniūnctīvus perfectum
ego concoxerim
tū concoxerīs
is / ea / id concoxerit
nōs concoxerīmus
vōs concoxerītis
eī / eae / ea concoxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concoxissem
tū concoxissēs
is / ea / id concoxisset
nōs concoxissēmus
vōs concoxissētis
eī / eae / ea concoxissent
Imperātīvus praesēns
tū concoque
vōs concoquite
Imperātīvus futūrum
tū concoquitō
is / ea / id concoquitō
vōs concoquitōte
eī / eae / ea concoquuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concoquere
Īnfīnītīvus perfectum
— concoxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concoctūrum esse
Participium praesēns
— concoquēns
Participium futūrum
— concoctūrus
Gerundium (genitīvus)
— concoquendī
Gerundium (datīvus)
— concoquendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concoquendum
Gerundium (ablātīvus)
— concoquendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concoctum
Supīnum (ablātīvus)
— concoctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concoquor
tū concoqueris
is / ea / id concoquitur
nōs concoquimur
vōs concoquiminī
eī / eae / ea concoquuntur
Indicātīvus imperfectum
ego concoquēbar
tū concoquēbāris
is / ea / id concoquēbātur
nōs concoquēbāmur
vōs concoquēbāminī
eī / eae / ea concoquēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concoquar
tū concoquēris
is / ea / id concoquētur
nōs concoquēmur
vōs concoquēminī
eī / eae / ea concoquentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concoquar
tū concoquāris
is / ea / id concoquātur
nōs concoquāmur
vōs concoquāminī
eī / eae / ea concoquantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concoquerer
tū concoquerēris
is / ea / id concoquerētur
nōs concoquerēmur
vōs concoquerēminī
eī / eae / ea concoquerentur
Imperātīvus praesēns
tū concoquere
vōs concoquiminī
Imperātīvus futūrum
tū concoquitor
is / ea / id concoquitor
eī / eae / ea concoquuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concoquī
Īnfīnītīvus perfectum
— concoctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concoctum īrī
Participium perfectum
— concoctus
Participium futūrum
— concoquendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary