HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concludo — definición

Conjugation of concludo

Regular CEFR B2
/[kɔŋˈkɫuː.doː]/

to shut up, confine, contain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conclūdō
conclūdis
is / ea / id conclūdit
nōs conclūdimus
vōs conclūditis
eī / eae / ea conclūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego conclūdēbam
conclūdēbās
is / ea / id conclūdēbat
nōs conclūdēbāmus
vōs conclūdēbātis
eī / eae / ea conclūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego conclūdam
conclūdēs
is / ea / id conclūdet
nōs conclūdēmus
vōs conclūdētis
eī / eae / ea conclūdent
Indicātīvus perfectum
ego conclūsī
conclūsistī
is / ea / id conclūsit
nōs conclūsimus
vōs conclūsistis
eī / eae / ea conclūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conclūseram
conclūserās
is / ea / id conclūserat
nōs conclūserāmus
vōs conclūserātis
eī / eae / ea conclūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conclūserō
conclūseris
is / ea / id conclūserit
nōs conclūserimus
vōs conclūseritis
eī / eae / ea conclūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego conclūdam
conclūdās
is / ea / id conclūdat
nōs conclūdāmus
vōs conclūdātis
eī / eae / ea conclūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclūderem
conclūderēs
is / ea / id conclūderet
nōs conclūderēmus
vōs conclūderētis
eī / eae / ea conclūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego conclūserim
conclūserīs
is / ea / id conclūserit
nōs conclūserīmus
vōs conclūserītis
eī / eae / ea conclūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conclūsissem
conclūsissēs
is / ea / id conclūsisset
nōs conclūsissēmus
vōs conclūsissētis
eī / eae / ea conclūsissent
Imperātīvus praesēns
conclūde
vōs conclūdite
Imperātīvus futūrum
conclūditō
is / ea / id conclūditō
vōs conclūditōte
eī / eae / ea conclūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
conclūdere
Īnfīnītīvus perfectum
conclūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
conclūsūrum esse
Participium praesēns
conclūdēns
Participium futūrum
conclūsūrus
Gerundium (genitīvus)
conclūdendī
Gerundium (datīvus)
conclūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
conclūdendum
Gerundium (ablātīvus)
conclūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
conclūsum
Supīnum (ablātīvus)
conclūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conclūdor
conclūderis
is / ea / id conclūditur
nōs conclūdimur
vōs conclūdiminī
eī / eae / ea conclūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego conclūdēbar
conclūdēbāris
is / ea / id conclūdēbātur
nōs conclūdēbāmur
vōs conclūdēbāminī
eī / eae / ea conclūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conclūdar
conclūdēris
is / ea / id conclūdētur
nōs conclūdēmur
vōs conclūdēminī
eī / eae / ea conclūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conclūdar
conclūdāris
is / ea / id conclūdātur
nōs conclūdāmur
vōs conclūdāminī
eī / eae / ea conclūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclūderer
conclūderēris
is / ea / id conclūderētur
nōs conclūderēmur
vōs conclūderēminī
eī / eae / ea conclūderentur
Imperātīvus praesēns
conclūdere
vōs conclūdiminī
Imperātīvus futūrum
conclūditor
is / ea / id conclūditor
eī / eae / ea conclūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
conclūdī
Īnfīnītīvus perfectum
conclūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conclūsum īrī
Participium perfectum
conclūsus
Participium futūrum
conclūdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary