HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concredo — definition

Conjugation of concredo

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkreː.doː]

to entrust, consign, commit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concrēdō
tū concrēdis
is / ea / id concrēdit
nōs concrēdimus
vōs concrēditis
eī / eae / ea concrēdunt
Indicātīvus imperfectum
ego concrēdēbam
tū concrēdēbās
is / ea / id concrēdēbat
nōs concrēdēbāmus
vōs concrēdēbātis
eī / eae / ea concrēdēbant
Indicātīvus futūrum
ego concrēdam
tū concrēdēs
is / ea / id concrēdet
nōs concrēdēmus
vōs concrēdētis
eī / eae / ea concrēdent
Indicātīvus perfectum
ego concrēdidī
tū concrēdidistī
is / ea / id concrēdidit
nōs concrēdidimus
vōs concrēdidistis
eī / eae / ea concrēdidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concrēdideram
tū concrēdiderās
is / ea / id concrēdiderat
nōs concrēdiderāmus
vōs concrēdiderātis
eī / eae / ea concrēdiderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concrēdiderō
tū concrēdideris
is / ea / id concrēdiderit
nōs concrēdiderimus
vōs concrēdideritis
eī / eae / ea concrēdiderint
Coniūnctīvus praesēns
ego concrēdam
tū concrēdās
is / ea / id concrēdat
nōs concrēdāmus
vōs concrēdātis
eī / eae / ea concrēdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concrēderem
tū concrēderēs
is / ea / id concrēderet
nōs concrēderēmus
vōs concrēderētis
eī / eae / ea concrēderent
Coniūnctīvus perfectum
ego concrēdiderim
tū concrēdiderīs
is / ea / id concrēdiderit
nōs concrēdiderīmus
vōs concrēdiderītis
eī / eae / ea concrēdiderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concrēdidissem
tū concrēdidissēs
is / ea / id concrēdidisset
nōs concrēdidissēmus
vōs concrēdidissētis
eī / eae / ea concrēdidissent
Imperātīvus praesēns
tū concrēde
vōs concrēdite
Imperātīvus futūrum
tū concrēditō
is / ea / id concrēditō
vōs concrēditōte
eī / eae / ea concrēduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concrēdere
Īnfīnītīvus perfectum
— concrēdidisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concrēditūrum esse
Participium praesēns
— concrēdēns
Participium futūrum
— concrēditūrus
Gerundium (genitīvus)
— concrēdendī
Gerundium (datīvus)
— concrēdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concrēdendum
Gerundium (ablātīvus)
— concrēdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concrēditum
Supīnum (ablātīvus)
— concrēditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concrēdor
tū concrēderis
is / ea / id concrēditur
nōs concrēdimur
vōs concrēdiminī
eī / eae / ea concrēduntur
Indicātīvus imperfectum
ego concrēdēbar
tū concrēdēbāris
is / ea / id concrēdēbātur
nōs concrēdēbāmur
vōs concrēdēbāminī
eī / eae / ea concrēdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concrēdar
tū concrēdēris
is / ea / id concrēdētur
nōs concrēdēmur
vōs concrēdēminī
eī / eae / ea concrēdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concrēdar
tū concrēdāris
is / ea / id concrēdātur
nōs concrēdāmur
vōs concrēdāminī
eī / eae / ea concrēdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concrēderer
tū concrēderēris
is / ea / id concrēderētur
nōs concrēderēmur
vōs concrēderēminī
eī / eae / ea concrēderentur
Imperātīvus praesēns
tū concrēdere
vōs concrēdiminī
Imperātīvus futūrum
tū concrēditor
is / ea / id concrēditor
eī / eae / ea concrēduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concrēdī
Īnfīnītīvus perfectum
— concrēditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concrēditum īrī
Participium perfectum
— concrēditus
Participium futūrum
— concrēdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary