HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concreo — definición

Conjugation of concreo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔŋ.kre.oː]/

to create together with another Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concreō
concreās
is / ea / id concreat
nōs concreāmus
vōs concreātis
eī / eae / ea concreant
Indicātīvus imperfectum
ego concreābam
concreābās
is / ea / id concreābat
nōs concreābāmus
vōs concreābātis
eī / eae / ea concreābant
Indicātīvus futūrum
ego concreābō
concreābis
is / ea / id concreābit
nōs concreābimus
vōs concreābitis
eī / eae / ea concreābunt
Indicātīvus perfectum
ego concreāvī
concreāvistī
is / ea / id concreāvit
nōs concreāvimus
vōs concreāvistis
eī / eae / ea concreāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concreāveram
concreāverās
is / ea / id concreāverat
nōs concreāverāmus
vōs concreāverātis
eī / eae / ea concreāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concreāverō
concreāveris
is / ea / id concreāverit
nōs concreāverimus
vōs concreāveritis
eī / eae / ea concreāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concreem
concreēs
is / ea / id concreet
nōs concreēmus
vōs concreētis
eī / eae / ea concreent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concreārem
concreārēs
is / ea / id concreāret
nōs concreārēmus
vōs concreārētis
eī / eae / ea concreārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concreāverim
concreāverīs
is / ea / id concreāverit
nōs concreāverīmus
vōs concreāverītis
eī / eae / ea concreāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concreāvissem
concreāvissēs
is / ea / id concreāvisset
nōs concreāvissēmus
vōs concreāvissētis
eī / eae / ea concreāvissent
Imperātīvus praesēns
concreā
vōs concreāte
Imperātīvus futūrum
concreātō
is / ea / id concreātō
vōs concreātōte
eī / eae / ea concreantō
Īnfīnītīvus praesēns
concreāre
Īnfīnītīvus perfectum
concreāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
concreātūrum esse
Participium praesēns
concreāns
Participium futūrum
concreātūrus
Gerundium (genitīvus)
concreandī
Gerundium (datīvus)
concreandō
Gerundium (accūsātīvus)
concreandum
Gerundium (ablātīvus)
concreandō
Supīnum (accūsātīvus)
concreātum
Supīnum (ablātīvus)
concreātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concreor
concreāris
is / ea / id concreātur
nōs concreāmur
vōs concreāminī
eī / eae / ea concreantur
Indicātīvus imperfectum
ego concreābar
concreābāris
is / ea / id concreābātur
nōs concreābāmur
vōs concreābāminī
eī / eae / ea concreābantur
Indicātīvus futūrum
ego concreābor
concreāberis
is / ea / id concreābitur
nōs concreābimur
vōs concreābiminī
eī / eae / ea concreābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concreer
concreēris
is / ea / id concreētur
nōs concreēmur
vōs concreēminī
eī / eae / ea concreentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concreārer
concreārēris
is / ea / id concreārētur
nōs concreārēmur
vōs concreārēminī
eī / eae / ea concreārentur
Imperātīvus praesēns
concreāre
vōs concreāminī
Imperātīvus futūrum
concreātor
is / ea / id concreātor
eī / eae / ea concreantor
Īnfīnītīvus praesēns
concreārī
Īnfīnītīvus perfectum
concreātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
concreātum īrī
Participium perfectum
concreātus
Participium futūrum
concreandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary