HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concreo — definition

Conjugation of concreo

Regular CEFR B1
[ˈkɔŋ.kre.oː]

to create together with another Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concreō
tū concreās
is / ea / id concreat
nōs concreāmus
vōs concreātis
eī / eae / ea concreant
Indicātīvus imperfectum
ego concreābam
tū concreābās
is / ea / id concreābat
nōs concreābāmus
vōs concreābātis
eī / eae / ea concreābant
Indicātīvus futūrum
ego concreābō
tū concreābis
is / ea / id concreābit
nōs concreābimus
vōs concreābitis
eī / eae / ea concreābunt
Indicātīvus perfectum
ego concreāvī
tū concreāvistī
is / ea / id concreāvit
nōs concreāvimus
vōs concreāvistis
eī / eae / ea concreāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concreāveram
tū concreāverās
is / ea / id concreāverat
nōs concreāverāmus
vōs concreāverātis
eī / eae / ea concreāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concreāverō
tū concreāveris
is / ea / id concreāverit
nōs concreāverimus
vōs concreāveritis
eī / eae / ea concreāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concreem
tū concreēs
is / ea / id concreet
nōs concreēmus
vōs concreētis
eī / eae / ea concreent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concreārem
tū concreārēs
is / ea / id concreāret
nōs concreārēmus
vōs concreārētis
eī / eae / ea concreārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concreāverim
tū concreāverīs
is / ea / id concreāverit
nōs concreāverīmus
vōs concreāverītis
eī / eae / ea concreāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concreāvissem
tū concreāvissēs
is / ea / id concreāvisset
nōs concreāvissēmus
vōs concreāvissētis
eī / eae / ea concreāvissent
Imperātīvus praesēns
tū concreā
vōs concreāte
Imperātīvus futūrum
tū concreātō
is / ea / id concreātō
vōs concreātōte
eī / eae / ea concreantō
Īnfīnītīvus praesēns
— concreāre
Īnfīnītīvus perfectum
— concreāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concreātūrum esse
Participium praesēns
— concreāns
Participium futūrum
— concreātūrus
Gerundium (genitīvus)
— concreandī
Gerundium (datīvus)
— concreandō
Gerundium (accūsātīvus)
— concreandum
Gerundium (ablātīvus)
— concreandō
Supīnum (accūsātīvus)
— concreātum
Supīnum (ablātīvus)
— concreātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concreor
tū concreāris
is / ea / id concreātur
nōs concreāmur
vōs concreāminī
eī / eae / ea concreantur
Indicātīvus imperfectum
ego concreābar
tū concreābāris
is / ea / id concreābātur
nōs concreābāmur
vōs concreābāminī
eī / eae / ea concreābantur
Indicātīvus futūrum
ego concreābor
tū concreāberis
is / ea / id concreābitur
nōs concreābimur
vōs concreābiminī
eī / eae / ea concreābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concreer
tū concreēris
is / ea / id concreētur
nōs concreēmur
vōs concreēminī
eī / eae / ea concreentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concreārer
tū concreārēris
is / ea / id concreārētur
nōs concreārēmur
vōs concreārēminī
eī / eae / ea concreārentur
Imperātīvus praesēns
tū concreāre
vōs concreāminī
Imperātīvus futūrum
tū concreātor
is / ea / id concreātor
eī / eae / ea concreantor
Īnfīnītīvus praesēns
— concreārī
Īnfīnītīvus perfectum
— concreātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concreātum īrī
Participium perfectum
— concreātus
Participium futūrum
— concreandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary