HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concio — definition

Conjugation of concio

Regular CEFR B1
[ˈkɔŋ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conciō
tū concīs
is / ea / id concit
nōs concīmus
vōs concītis
eī / eae / ea conciunt
Indicātīvus imperfectum
ego conciēbam
tū conciēbās
is / ea / id conciēbat
nōs conciēbāmus
vōs conciēbātis
eī / eae / ea conciēbant
Indicātīvus futūrum
ego conciam
tū conciēs
is / ea / id conciet
nōs conciēmus
vōs conciētis
eī / eae / ea concient
Indicātīvus perfectum
ego concīvī
tū concīvistī
is / ea / id concīvit
nōs concīvimus
vōs concīvistis
eī / eae / ea concīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concīveram
tū concīverās
is / ea / id concīverat
nōs concīverāmus
vōs concīverātis
eī / eae / ea concīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concīverō
tū concīveris
is / ea / id concīverit
nōs concīverimus
vōs concīveritis
eī / eae / ea concīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conciam
tū conciās
is / ea / id conciat
nōs conciāmus
vōs conciātis
eī / eae / ea conciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concīrem
tū concīrēs
is / ea / id concīret
nōs concīrēmus
vōs concīrētis
eī / eae / ea concīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego concīverim
tū concīverīs
is / ea / id concīverit
nōs concīverīmus
vōs concīverītis
eī / eae / ea concīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concīvissem
tū concīvissēs
is / ea / id concīvisset
nōs concīvissēmus
vōs concīvissētis
eī / eae / ea concīvissent
Imperātīvus praesēns
tū concī
vōs concīte
Imperātīvus futūrum
tū concītō
is / ea / id concītō
vōs concītōte
eī / eae / ea conciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concīre
Īnfīnītīvus perfectum
— concīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concītūrum esse
Participium praesēns
— conciēns
Participium futūrum
— concītūrus
Gerundium (genitīvus)
— conciendī
Gerundium (datīvus)
— conciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conciendum
Gerundium (ablātīvus)
— conciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concītum
Supīnum (ablātīvus)
— concītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concior
tū concīris
is / ea / id concītur
nōs concīmur
vōs concīminī
eī / eae / ea conciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conciēbar
tū conciēbāris
is / ea / id conciēbātur
nōs conciēbāmur
vōs conciēbāminī
eī / eae / ea conciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conciar
tū conciēris
is / ea / id conciētur
nōs conciēmur
vōs conciēminī
eī / eae / ea concientur
Coniūnctīvus praesēns
ego conciar
tū conciāris
is / ea / id conciātur
nōs conciāmur
vōs conciāminī
eī / eae / ea conciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concīrer
tū concīrēris
is / ea / id concīrētur
nōs concīrēmur
vōs concīrēminī
eī / eae / ea concīrentur
Imperātīvus praesēns
tū concīre
vōs concīminī
Imperātīvus futūrum
tū concītor
is / ea / id concītor
eī / eae / ea conciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— concītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concītum īrī
Participium perfectum
— concītus
Participium futūrum
— conciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary