HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concio — definición

Conjugation of concio

Regular CEFR B1
/[ˈkɔŋ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conciō
concīs
is / ea / id concit
nōs concīmus
vōs concītis
eī / eae / ea conciunt
Indicātīvus imperfectum
ego conciēbam
conciēbās
is / ea / id conciēbat
nōs conciēbāmus
vōs conciēbātis
eī / eae / ea conciēbant
Indicātīvus futūrum
ego conciam
conciēs
is / ea / id conciet
nōs conciēmus
vōs conciētis
eī / eae / ea concient
Indicātīvus perfectum
ego concīvī
concīvistī
is / ea / id concīvit
nōs concīvimus
vōs concīvistis
eī / eae / ea concīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concīveram
concīverās
is / ea / id concīverat
nōs concīverāmus
vōs concīverātis
eī / eae / ea concīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concīverō
concīveris
is / ea / id concīverit
nōs concīverimus
vōs concīveritis
eī / eae / ea concīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conciam
conciās
is / ea / id conciat
nōs conciāmus
vōs conciātis
eī / eae / ea conciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concīrem
concīrēs
is / ea / id concīret
nōs concīrēmus
vōs concīrētis
eī / eae / ea concīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego concīverim
concīverīs
is / ea / id concīverit
nōs concīverīmus
vōs concīverītis
eī / eae / ea concīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concīvissem
concīvissēs
is / ea / id concīvisset
nōs concīvissēmus
vōs concīvissētis
eī / eae / ea concīvissent
Imperātīvus praesēns
concī
vōs concīte
Imperātīvus futūrum
concītō
is / ea / id concītō
vōs concītōte
eī / eae / ea conciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
concīre
Īnfīnītīvus perfectum
concīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
concītūrum esse
Participium praesēns
conciēns
Participium futūrum
concītūrus
Gerundium (genitīvus)
conciendī
Gerundium (datīvus)
conciendō
Gerundium (accūsātīvus)
conciendum
Gerundium (ablātīvus)
conciendō
Supīnum (accūsātīvus)
concītum
Supīnum (ablātīvus)
concītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concior
concīris
is / ea / id concītur
nōs concīmur
vōs concīminī
eī / eae / ea conciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conciēbar
conciēbāris
is / ea / id conciēbātur
nōs conciēbāmur
vōs conciēbāminī
eī / eae / ea conciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conciar
conciēris
is / ea / id conciētur
nōs conciēmur
vōs conciēminī
eī / eae / ea concientur
Coniūnctīvus praesēns
ego conciar
conciāris
is / ea / id conciātur
nōs conciāmur
vōs conciāminī
eī / eae / ea conciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concīrer
concīrēris
is / ea / id concīrētur
nōs concīrēmur
vōs concīrēminī
eī / eae / ea concīrentur
Imperātīvus praesēns
concīre
vōs concīminī
Imperātīvus futūrum
concītor
is / ea / id concītor
eī / eae / ea conciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
concīrī
Īnfīnītīvus perfectum
concītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
concītum īrī
Participium perfectum
concītus
Participium futūrum
conciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary