Conjugation of concipio
/[kɔŋˈkɪ.pi.oː]/to comprehend intellectually, think Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concipiō |
| tū | concipis |
| is / ea / id | concipit |
| nōs | concipimus |
| vōs | concipitis |
| eī / eae / ea | concipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concipiēbam |
| tū | concipiēbās |
| is / ea / id | concipiēbat |
| nōs | concipiēbāmus |
| vōs | concipiēbātis |
| eī / eae / ea | concipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concipiam |
| tū | concipiēs |
| is / ea / id | concipiet |
| nōs | concipiēmus |
| vōs | concipiētis |
| eī / eae / ea | concipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | concēpī |
| tū | concēpistī |
| is / ea / id | concēpit |
| nōs | concēpimus |
| vōs | concēpistis |
| eī / eae / ea | concēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concēperam |
| tū | concēperās |
| is / ea / id | concēperat |
| nōs | concēperāmus |
| vōs | concēperātis |
| eī / eae / ea | concēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concēperō |
| tū | concēperis |
| is / ea / id | concēperit |
| nōs | concēperimus |
| vōs | concēperitis |
| eī / eae / ea | concēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concipiam |
| tū | concipiās |
| is / ea / id | concipiat |
| nōs | concipiāmus |
| vōs | concipiātis |
| eī / eae / ea | concipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | conciperem |
| tū | conciperēs |
| is / ea / id | conciperet |
| nōs | conciperēmus |
| vōs | conciperētis |
| eī / eae / ea | conciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concēperim |
| tū | concēperīs |
| is / ea / id | concēperit |
| nōs | concēperīmus |
| vōs | concēperītis |
| eī / eae / ea | concēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concēpissem |
| tū | concēpissēs |
| is / ea / id | concēpisset |
| nōs | concēpissēmus |
| vōs | concēpissētis |
| eī / eae / ea | concēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concipe |
| vōs | concipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concipitō |
| is / ea / id | concipitō |
| vōs | concipitōte |
| eī / eae / ea | concipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conceptūrum esse |
Participium praesēns
| — | concipiēns |
Participium futūrum
| — | conceptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | conceptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | conceptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concipior |
| tū | conciperis |
| is / ea / id | concipitur |
| nōs | concipimur |
| vōs | concipiminī |
| eī / eae / ea | concipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concipiēbar |
| tū | concipiēbāris |
| is / ea / id | concipiēbātur |
| nōs | concipiēbāmur |
| vōs | concipiēbāminī |
| eī / eae / ea | concipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concipiar |
| tū | concipiēris |
| is / ea / id | concipiētur |
| nōs | concipiēmur |
| vōs | concipiēminī |
| eī / eae / ea | concipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concipiar |
| tū | concipiāris |
| is / ea / id | concipiātur |
| nōs | concipiāmur |
| vōs | concipiāminī |
| eī / eae / ea | concipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | conciperer |
| tū | conciperēris |
| is / ea / id | conciperētur |
| nōs | conciperēmur |
| vōs | conciperēminī |
| eī / eae / ea | conciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concipere |
| vōs | concipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concipitor |
| is / ea / id | concipitor |
| eī / eae / ea | concipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | conceptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conceptum īrī |
Participium perfectum
| — | conceptus |
Participium futūrum
| — | concipiendus |