HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concipio — definition

Conjugation of concipio

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkɪ.pi.oː]

to comprehend intellectually, think Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concipiō
tū concipis
is / ea / id concipit
nōs concipimus
vōs concipitis
eī / eae / ea concipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego concipiēbam
tū concipiēbās
is / ea / id concipiēbat
nōs concipiēbāmus
vōs concipiēbātis
eī / eae / ea concipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego concipiam
tū concipiēs
is / ea / id concipiet
nōs concipiēmus
vōs concipiētis
eī / eae / ea concipient
Indicātīvus perfectum
ego concēpī
tū concēpistī
is / ea / id concēpit
nōs concēpimus
vōs concēpistis
eī / eae / ea concēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concēperam
tū concēperās
is / ea / id concēperat
nōs concēperāmus
vōs concēperātis
eī / eae / ea concēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concēperō
tū concēperis
is / ea / id concēperit
nōs concēperimus
vōs concēperitis
eī / eae / ea concēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego concipiam
tū concipiās
is / ea / id concipiat
nōs concipiāmus
vōs concipiātis
eī / eae / ea concipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conciperem
tū conciperēs
is / ea / id conciperet
nōs conciperēmus
vōs conciperētis
eī / eae / ea conciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego concēperim
tū concēperīs
is / ea / id concēperit
nōs concēperīmus
vōs concēperītis
eī / eae / ea concēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concēpissem
tū concēpissēs
is / ea / id concēpisset
nōs concēpissēmus
vōs concēpissētis
eī / eae / ea concēpissent
Imperātīvus praesēns
tū concipe
vōs concipite
Imperātīvus futūrum
tū concipitō
is / ea / id concipitō
vōs concipitōte
eī / eae / ea concipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concipere
Īnfīnītīvus perfectum
— concēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conceptūrum esse
Participium praesēns
— concipiēns
Participium futūrum
— conceptūrus
Gerundium (genitīvus)
— concipiendī
Gerundium (datīvus)
— concipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— concipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conceptum
Supīnum (ablātīvus)
— conceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concipior
tū conciperis
is / ea / id concipitur
nōs concipimur
vōs concipiminī
eī / eae / ea concipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego concipiēbar
tū concipiēbāris
is / ea / id concipiēbātur
nōs concipiēbāmur
vōs concipiēbāminī
eī / eae / ea concipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concipiar
tū concipiēris
is / ea / id concipiētur
nōs concipiēmur
vōs concipiēminī
eī / eae / ea concipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego concipiar
tū concipiāris
is / ea / id concipiātur
nōs concipiāmur
vōs concipiāminī
eī / eae / ea concipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conciperer
tū conciperēris
is / ea / id conciperētur
nōs conciperēmur
vōs conciperēminī
eī / eae / ea conciperentur
Imperātīvus praesēns
tū concipere
vōs concipiminī
Imperātīvus futūrum
tū concipitor
is / ea / id concipitor
eī / eae / ea concipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concipī
Īnfīnītīvus perfectum
— conceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conceptum īrī
Participium perfectum
— conceptus
Participium futūrum
— concipiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary