HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accubito — definición

Conjugation of accubito

Regular CEFR B2
/[akˈkʊ.bɪ.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of accubitus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accubitō
accubitās
is / ea / id accubitat
nōs accubitāmus
vōs accubitātis
eī / eae / ea accubitant
Indicātīvus imperfectum
ego accubitābam
accubitābās
is / ea / id accubitābat
nōs accubitābāmus
vōs accubitābātis
eī / eae / ea accubitābant
Indicātīvus futūrum
ego accubitābō
accubitābis
is / ea / id accubitābit
nōs accubitābimus
vōs accubitābitis
eī / eae / ea accubitābunt
Indicātīvus perfectum
ego accubitāvī
accubitāvistī
is / ea / id accubitāvit
nōs accubitāvimus
vōs accubitāvistis
eī / eae / ea accubitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accubitāveram
accubitāverās
is / ea / id accubitāverat
nōs accubitāverāmus
vōs accubitāverātis
eī / eae / ea accubitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accubitāverō
accubitāveris
is / ea / id accubitāverit
nōs accubitāverimus
vōs accubitāveritis
eī / eae / ea accubitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego accubitem
accubitēs
is / ea / id accubitet
nōs accubitēmus
vōs accubitētis
eī / eae / ea accubitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego accubitārem
accubitārēs
is / ea / id accubitāret
nōs accubitārēmus
vōs accubitārētis
eī / eae / ea accubitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego accubitāverim
accubitāverīs
is / ea / id accubitāverit
nōs accubitāverīmus
vōs accubitāverītis
eī / eae / ea accubitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accubitāvissem
accubitāvissēs
is / ea / id accubitāvisset
nōs accubitāvissēmus
vōs accubitāvissētis
eī / eae / ea accubitāvissent
Imperātīvus praesēns
accubitā
vōs accubitāte
Imperātīvus futūrum
accubitātō
is / ea / id accubitātō
vōs accubitātōte
eī / eae / ea accubitantō
Īnfīnītīvus praesēns
accubitāre
Īnfīnītīvus perfectum
accubitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
accubitātūrum esse
Participium praesēns
accubitāns
Participium futūrum
accubitātūrus
Gerundium (genitīvus)
accubitandī
Gerundium (datīvus)
accubitandō
Gerundium (accūsātīvus)
accubitandum
Gerundium (ablātīvus)
accubitandō
Supīnum (accūsātīvus)
accubitātum
Supīnum (ablātīvus)
accubitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accubitor
accubitāris
is / ea / id accubitātur
nōs accubitāmur
vōs accubitāminī
eī / eae / ea accubitantur
Indicātīvus imperfectum
ego accubitābar
accubitābāris
is / ea / id accubitābātur
nōs accubitābāmur
vōs accubitābāminī
eī / eae / ea accubitābantur
Indicātīvus futūrum
ego accubitābor
accubitāberis
is / ea / id accubitābitur
nōs accubitābimur
vōs accubitābiminī
eī / eae / ea accubitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego accubiter
accubitēris
is / ea / id accubitētur
nōs accubitēmur
vōs accubitēminī
eī / eae / ea accubitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accubitārer
accubitārēris
is / ea / id accubitārētur
nōs accubitārēmur
vōs accubitārēminī
eī / eae / ea accubitārentur
Imperātīvus praesēns
accubitāre
vōs accubitāminī
Imperātīvus futūrum
accubitātor
is / ea / id accubitātor
eī / eae / ea accubitantor
Īnfīnītīvus praesēns
accubitārī
Īnfīnītīvus perfectum
accubitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
accubitātum īrī
Participium perfectum
accubitātus
Participium futūrum
accubitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary