HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accuso — definition

Conjugation of accuso

Regular CEFR B1
[akˈkuː.soː]

to blame, reproach, make a complaint against, find fault with Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accūsō
tū accūsās
is / ea / id accūsat
nōs accūsāmus
vōs accūsātis
eī / eae / ea accūsant
Indicātīvus imperfectum
ego accūsābam
tū accūsābās
is / ea / id accūsābat
nōs accūsābāmus
vōs accūsābātis
eī / eae / ea accūsābant
Indicātīvus futūrum
ego accūsābō
tū accūsābis
is / ea / id accūsābit
nōs accūsābimus
vōs accūsābitis
eī / eae / ea accūsābunt
Indicātīvus perfectum
ego accūsāvī
tū accūsāvistī
is / ea / id accūsāvit
nōs accūsāvimus
vōs accūsāvistis
eī / eae / ea accūsāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accūsāveram
tū accūsāverās
is / ea / id accūsāverat
nōs accūsāverāmus
vōs accūsāverātis
eī / eae / ea accūsāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accūsāverō
tū accūsāveris
is / ea / id accūsāverit
nōs accūsāverimus
vōs accūsāveritis
eī / eae / ea accūsāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego accūsem
tū accūsēs
is / ea / id accūset
nōs accūsēmus
vōs accūsētis
eī / eae / ea accūsent
Coniūnctīvus imperfectum
ego accūsārem
tū accūsārēs
is / ea / id accūsāret
nōs accūsārēmus
vōs accūsārētis
eī / eae / ea accūsārent
Coniūnctīvus perfectum
ego accūsāverim
tū accūsāverīs
is / ea / id accūsāverit
nōs accūsāverīmus
vōs accūsāverītis
eī / eae / ea accūsāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accūsāvissem
tū accūsāvissēs
is / ea / id accūsāvisset
nōs accūsāvissēmus
vōs accūsāvissētis
eī / eae / ea accūsāvissent
Imperātīvus praesēns
tū accūsā
vōs accūsāte
Imperātīvus futūrum
tū accūsātō
is / ea / id accūsātō
vōs accūsātōte
eī / eae / ea accūsantō
Īnfīnītīvus praesēns
— accūsāre
Īnfīnītīvus perfectum
— accūsāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accūsātūrum esse
Participium praesēns
— accūsāns
Participium futūrum
— accūsātūrus
Gerundium (genitīvus)
— accūsandī
Gerundium (datīvus)
— accūsandō
Gerundium (accūsātīvus)
— accūsandum
Gerundium (ablātīvus)
— accūsandō
Supīnum (accūsātīvus)
— accūsātum
Supīnum (ablātīvus)
— accūsātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accūsor
tū accūsāris
is / ea / id accūsātur
nōs accūsāmur
vōs accūsāminī
eī / eae / ea accūsantur
Indicātīvus imperfectum
ego accūsābar
tū accūsābāris
is / ea / id accūsābātur
nōs accūsābāmur
vōs accūsābāminī
eī / eae / ea accūsābantur
Indicātīvus futūrum
ego accūsābor
tū accūsāberis
is / ea / id accūsābitur
nōs accūsābimur
vōs accūsābiminī
eī / eae / ea accūsābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego accūser
tū accūsēris
is / ea / id accūsētur
nōs accūsēmur
vōs accūsēminī
eī / eae / ea accūsentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accūsārer
tū accūsārēris
is / ea / id accūsārētur
nōs accūsārēmur
vōs accūsārēminī
eī / eae / ea accūsārentur
Imperātīvus praesēns
tū accūsāre
vōs accūsāminī
Imperātīvus futūrum
tū accūsātor
is / ea / id accūsātor
eī / eae / ea accūsantor
Īnfīnītīvus praesēns
— accūsārī
Īnfīnītīvus perfectum
— accūsātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accūsātum īrī
Participium perfectum
— accūsātus
Participium futūrum
— accūsandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary